Als je me weleens een appje gestuurd hebt zal je weten dat ik niet de fijnste WhatsApp vriendin ben. Wat zeg ik, ik heb me geregeld moeten verantwoorden omdat ik dagenlang (of wekenlang, oeps) niet reageerde op een appje. Geloof me, ik doe het niet bewust, het kost me gewoon heel veel moeite om telkens maar weer overal op te moeten reageren. Toch verwijder(de) ik de app niet. Want leven zonder WhatsApp, dat is toch geen leven? Hoe blijf ik op de hoogte van wat er in de groepsappen gebeurt? En hoe weet ik nu hoe laat we vanavond Muay Thai trainen?

Bye bye iPhone

Nou stel je voor: je probeert een paar toffe laarzen in een overvolle schoenenwinkel en terwijl je voorover bukt ritst iemand je tas open, pakt je iPhone eruit en doet hem weer dicht zodat je het past doorhebt tijdens het betalen. Ja. Dan heb je ineens geen telefoon en dus geen WhatsApp meer. Dit gebeurde mij afgelopen vrijdag. Het telefoonprobleem is inmiddels opgelost, maar omdat mijn SIM nog steeds ontbreekt is dit inmiddels alweer de vijfde dag zonder WhatsApp. Ik hoor je denken: Hoe overleef je dat?

Om eerlijk te zijn is het niets nieuws voor me. Al maanden ben ik minder actief op WhatsApp.

Het groene monster

Laten we welwezen: WhatsApp kan heel leuk zijn. De droge grappen en memes die in de groepsappen worden verstuurd, een berichtje van een oude vriend(in). Toch kan het ook heel veel sociale druk met zich meebrengen. Als je namelijk niet reageert maar wel iets leest, voelt de ander zich beledigd. Heb je geen zin om te antwoorden maar kan je toch de verleiding niet weerstaan om even snel WhatsApp te openen, dan ziet iedereen dat je online bent en word je toch weer gedwongen om te reageren. Voor je het weet spendeer je dag en nacht aan het lezen en beantwoorden van appjes en ben je als het ware een slaaf van het groene monster. Ik kan daar als geen ander over meepraten: Jarenlang beantwoordde ik direct elk appje dat binnenkwam. Bizar!

Één grote warboel aan berichtjes

Voorheen beantwoordde ik dus nog braaf alle WhatsAppjes binnen het uur, inmiddels doe ik dat al lang niet meer. De reden hiervoor is simpel: Door mijn schaarse tijd voelt WhatsApp als een verplichting. Een groot deel van mijn werk bestaat uit het lezen en beantwoorden van berichtjes. Facebook, mail, Instagram, PMs en YouTube reacties. Dit gaat van maandag tot en met zondag non-stop door. Wanneer ik mijn telefoon wegleg na het beantwoorden van deze comments voelt dit als een pauze van mijn never ending werk. Het feit dat vandaag de dag steeds meer klanten en/of zelfs volgers ook mijn nummer weten te bemachtigen maakt het er ook niet makkelijker op. Op die manier is er géén scheiding tussen werk- en privéleven. Het is allemaal één grote warboel van berichtjes die nooit ophouden. WhatsApp is nooit “klaar” of “af”. Dat is precies de reden dat ik maanden terug besloot dat ik helemaal niets moest. Ik opende de app wanneer ik er zin in had, niet wanneer ik een pling of bliep hoorde.

Minder online

Natuurlijk, ik open de app nog steeds een paar keer per dag, maar alleen om te kijken of er echt belangrijke berichtjes bij zitten. Een gezellig WhatsApp gesprek houden kan ook de dag erna, wanneer ik iets meer tijd heb en er echt even voor kan gaan zitten. Op het begin zorgde dit voor onbegrip en zelfs beledigde vrienden. “Waarom antwoord je niet? “, ” Gaat het wel met je? “, “Is er iets gebeurd?”. Of zag ik bij het openen van het WhatsApp gesprek met mijn schoonmoeder 4 ochtenden achter elkaar “Hola goedemorgen guapa” staan. Oeps. Soms voelde ik me schuldig, als ik iets miste in een groepsapp bijvoorbeeld. Vandaag de dag maakt het me niet meer uit. Ik merk namelijk dat ik veel minder gestrest ben nu ik niet meer elke seconde op WhatsApp zit en merk dat ook mijn vrienden en familie inmiddels weten dat ik niet altijd even snel reageer. Het geeft rust. Écht rust.

Conclusie

Raad ik aan om WhatsApp te verwijderen? Nee. WhatsApp zelf was bij mij niet het probleem, maar de wil om constant met anderen in contact te zijn maakte het zo stressvol. Dáár moest ik iets aan doen. Verwijderen is dus niet per se een oplossing. Het losmaken van mijn telefoon was dat wel.

Mocht jij een van die personen zijn die altijd – onder het koken, op de wc, op de fiets (!) – op WhatsApp zit, dan is het misschien niet zo gek om te overwegen de app iets vaker weg te leggen. Je zal je verbazen over de rust die het geeft.

Ben jij WhatsApp verslaafd?

Liefs,

 

Lau

 

Laura

Written by 

Op mijn blog wil ik je laten zien hoe mooi het leven eigenlijk wel niet is, hoe je het beste uit jezelf kunt halen en je vooral je stimuleren je dromen te durven volgen. Life is good!

    Find more about me on:
  • facebook
  • linkedin
  • youtube