“Waarom eet je vegetarisch? Jij hoeft toch helemaal niet af te vallen!”, “Je mist zoveel belangrijke voedingsstoffen. Voel je je wel goed?”, “Wil je echt niet een stukje vlees? Je weet niet wat je mist.”

Geloof het of niet, maar bovenstaande uitspraken krijg ik regelmatig te horen sinds ik november 2017 besloot om geen vlees, vis of kip meer te eten. Om voor wat opheldering te zorgen lijkt het me daarom een goed idee mijn gedachten en motieven met betrekking tot dit onderwerp met jullie te delen. In dit artikel leg ik je uit waarom ik van carnivoor naar vegetariër ben gegaan. Ook vertel ik je waarom ik er voor kies niet 100% veganistisch te eten. Lees je gezellig mee?

Om maar meteen met de deur in huis te vallen: ik ben niet vegetariër geworden om af te vallen of gezonder te eten. Mijn fysiek kan me de laatste tijd eerlijk gezegd niet zo veel schelen, kracht en prestaties is waar ik voor train én eet. Waarom ben ik dan wel vegetariër geworden? Daarvoor gaan we terug naar oktober 2017…

Van vleeseter naar vegetariër

Op de een of andere manier ging het eten van vlees me steeds meer tegenstaan. Hoe kon dit? What was happening? Na heel mijn leven elke dag vlees te hebben gegeten, zowel op brood als bij het avondmaal, kon ik hier geen logische verklaring voor vinden. Op een gegeven moment dacht ik zelfs even dat ik zwanger zou zijn omdat ik alleen al bij de gedáchte van een dik stuk kipfilet of gehakt misselijk werd. Steeds vaker ruilde ik mijn stukje vlees om voor een vegetarische hap maar nog steeds bleef ik regelmatig vlees eten. Tot ik op een gegeven moment in mijn kamer zat in New York City, net na de marathon, en voor de tweede keer op een rij zo een mooie Poke Bowl met tonijn en zalm bestelde. De gedachte van de rauwe stukken vis maakten me na een paar happen zó misselijk dat ik mijn Poke Bowl van 14 euro niet heb opgegeten. Het idee dat ik iets at dat hiervoor nog vrolijk door het leven huppelde (of zwom) vond ik gewoonweg smerig. Ik was het zat en besloot per direct te stoppen met vlees én vis.

Ik was me er niet bewust van

Pas ná mijn spontane beslissing begon ik mij steeds meer te verdiepen in de vleesindustrie. Ik bekeek documentaires op Netflix over veganisme maar ook het effect van de vleesindustrie op het milieu en volgde veganistische Youtubers en bloggers. Ik had er nooit bij stilgestaan dat het eten van vlees en vis – naast het dierenleed – voor zoveel narigheid en problemen zorgt. Bovendien ging het slachten van de dieren er stukken heftiger aan toe dan ik had verwacht. Eerlijk gezegd had ik nooit eerder echt stilgestaan bij het feit dat deze beestjes op zo een afschuwelijke manier gedood worden. Natuurlijk, ergens weet je wel dat er een dier is gestorven om vervolgens op jouw bord te kunnen belanden, maar we staan er toch niet helemaal bij stil. We zijn ons niet bewust van het proces en kijken niet verder dan het pakje vlees in de supermarkt. Als je mij namelijk nu zou vragen om zelf een dier te slachten en dat vervolgens op te eten, zou ik denken dat het om een grap zou gaan. Ik zou dat niet kunnen en ik denk dat de meerderheid dat niet kan én wilt. Dat voelt onjuist en dat is het naar mijn mening ook, óók als een ander het vuile werk voor jou doet.

Voor de toekomst

Het is toch een beangstigend idee dat de aarde aan het opraken is? Als iedereen in Nederland maar één dag per week alle dierlijke producten vervangt door voedingsmiddelen op basis van soja, is dat qua CO2-uitstoot te vergelijken met 430.000 minder auto’s op de weg (bron). Dit is voor mij een enorme motivatie op door te gaan met wat ik doe en ook anderen te inspireren om steeds meer vlees in te ruilen voor een vleesvervanger. Het hoeft niet extreem: Als je voor de helft minder vlees gaat eten en daarnaast ook let op de duurzaamheid van het vlees dat je wel eet, verminder je jouw milieu-impact met wel 48 tot 68%! (Bron) Dat is de positieve impact op het klimaat (54%), landgebruik (67%), de verzuring (67%), vermesting (48%) en biodiversiteitverlies (68%.) Like, HALLO! Zelfs al zou je dus besluiten een halve vegetariër worden, help je het milieu al enorm.

Waarom niet veganistisch?

Ik heb de eerste weken fanatiek geprobeerd het bij veganistisch eten te houden, oftewel, geen dierlijke producten, geen zuivel, eieren, et cetera. Ik kwam er echter al snel achter dat dit vrijwel mission impossible is in Spanje. We leven hier een buitencultuur, waarbij we bijna elke dag wel één maaltijd buiten de deur eten. Vegetarische opties staan zelden de kaart, maar ik kan wel altijd vragen om een tortilla Francesa (omelet) of een broodje kaas. Vragen om vegetarische opties heeft geen zin, omdat ze ervan uitgaan dat je als vegetariër wel vis eet. Zo kreeg ik met de kerstlunch een enorme plak rauwe tonijn voorgeschoteld terwijl ik 3 weken van tevoren had aangegeven vegetarisch te eten. Ze weten niet beter. Het restaurant personeel zou spontaan in paniek raken als ik vertel dat ik geen vlees, vis én geen zuivel of eieren eet. Bij mijn schoonouders heb ik de discussie opgegeven en eet ik alsnog braaf mijn bordje vis leeg (vaak inclusief schelpdieren, yak!), ook weer omdat ze niet begrijpen dat ik als vegetariër eigenlijk geen vis eet. Dit is gelukkig maar eens in de maand of twee maanden.

Twee derde veganistisch

Toch vind ik dat ik me als vegetariër niet helemaal kan afsluiten het feit dat dierlijke producten, dus ook zuivel en eieren, zorgen voor veel leed en schade, meer dan je misschien zou denken. Vaak zien vegetariërs dit over het hoofd. Ik probeer daarom thuis zoveel mogelijk hoofdmaaltijden veganistisch te koken. Zo is mijn ontbijt altijd veganistisch en maak ik vaak genoeg een lekkere veganistische curry, pasta of wrap. Ik zou zeggen dat ik ongeveer 2/3 veganistisch eet en dat is wat mij betreft al een stap in de goede richting. Ik ben te gek op ijs en chocolade om dit helemaal achterwege te laten en vind een vettige kaaspizza op zijn tijd ook heerlijk (al moet ik toegeven dat de vegan Pizza’s ook verrukkelijk zijn!). Natuurlijk zijn er vervangers, maar hier in Spanje betaal je zo belachelijk veel voor de veganistische opties in de natuurwinkel. 4 euro zoveel voor 6 plakjes kaas en 5 euro voor 250ml veganistische soep wordt me gewoon te gek.

Conclusie

Ik sta nog steeds achter mijn keuze en heb nog geen dag spijt gehad. Ik eet heerlijke dingen, kom niets tekort en heb zelfs nog geen moment gehad dat ik verlangde naar vlees of vis, simpelweg omdat ik dit al zo een tijd met tegenzin at! Ik voel me een beter persoon wetende dat ik het milieu en de dieren op deze manier een beetje help. Dit had ik veel eerder moeten doen.

Ben jij vegetariër, veganist of probeer je te minderen met het eten van vlees of dierlijke producten? Wat zijn jouw motieven hiervoor?

Liefs,

Lau