Als student is de kans groot dat je in de stad woont waar je tevens studeert. Sommigen hebben het geluk hier al te wonen, anderen moeten ervoor naar een nieuw thuis verhuizen. Toch blijft je eerste echte woonplaats, het huis waar je in bent opgegroeid, vaak nog voelen als je “echte” thuis. Helemaal in het begin kan een nieuwe woonsituatie, en het op en neer reizen naar je ouderlijk huis, flink wennen zijn, ook wanneer het aankomt op (gezonde- en ongezonde) eetgewoontes. Een bezoekje in het weekend aan je thuis-thuis, als in ‘ouderlijk’ huis, kan nog wel eens leiden tot een hoop vertroeteling wat zich uit in een oneindige hoeveelheid lekkers dat je toch moeilijk af kunt slaan. Komt jou dit je bekend voor?

hhhhhh

STUDENT MET DRIE ‘THUIS-EN’
Als eerstejaars student heb ik twee plekken die voor mij als mijn “thuis” voelen. Wat zeg ik; misschien heb ik er wel drie, met de sportschool meegerekend. Zelf ga ik in het weekend nog steeds naar huis. Ik prop mezelf vrijdag in de overvolle trein inclusief koffer (die sportkleren en eiwitrepen moeten mee!) en zit er vervolgens 3,5 uur mee opgescheept. Het is het allemaal waard hoor! Na die 3,5 uur, kom ik in een heerlijk-ruikend huis binnen en – wacht, is dat taart?!

hhh
VERWENNERIJ EN LEKKERS

Yup, weekenden zijn meestal funest voor mij. Een snoepje hier, een stukje taart daar.. Hey, ik kan mama’s homemade taart toch niet afslaan? Maar ergens, ergens achterin mijn hoofd klinkt er een stemmetje; “Ja hallo, troela dat je er bent, hier heb je de hele week hard voor gewerkt! What are you doing?!”

Nou is het niet zo dat ik me helemaal vol eet als ik thuis ben, maar het gaat er wel iets losser aan toe. En daar heb ik soms moeite mee. Ik weet heus wel dat je wel eens iets “mag” en dat het je voortgang niet “verstoort”, maar wat als je dat stemmetje achterin je hoofd niet kan uitzetten? Wat als het blijft schreeuwen, zo hard zelfs dat je er doof van wordt?

xghjk

EET-PROBLEEM’

Ik schijn niet de enige te zijn met het zogenaamde ‘thuis eet-probleem’. Zo las ik laatst ook bij iemand op Instagram hoe zij hier ook mee struggelde en ik weet zeker dat hier meerdere mensen mee zitten. Sommigen zullen het overdreven vinden, maar eigenlijk vind ik het een meer dan normaal proces.

sdyjk

HOE KUN JE ER HET BEST MEE OMGAAN?

Wat ik eraan doe? Ik probeer elk weekend iets lekkers te nemen. Heel simpel. Eigenlijk is het een kwestie van jezelf aanleren dat je over het algemeen gezond eet, maar je niet druk maakt om zo af en toe wat lekkers. Je zult toch niet de rest van je leven op slechts gezonde keuzes kunnen leven. Imagine! Maak je niet te druk en voel je er niet dagen schuldig over als je dat lekkere stuk taart achter je kiezen hebt gepropt. Mama heeft het overigens met liefde gemaakt. En laten we eerlijk zijn, uiteindelijk was het ook erg lekker toch? Vraag jezelf af of je er oprecht van heb genoten. Het leven is er immers om van te genieten!

Voel je je toch een beetje opgeblazen? Die bloat is morgen weer over. Tevens is het een goed idee je ouders te laten weten dat je een gezonde levensstijl probeert te volgen. Zodra je hen uitlegt dat je met liefde lekker een hapje mee eet maar het laat bij dat ene taartje of koekje, zullen ze dit ook eerder begrijpen. Praat erover en vraag desnoods of zij hier een beetje rekening mee kunnen houden. Dit scheelt jou weer een hele hoop moeite wanneer het aankomt op het afslaan van alle lekkernijen.

En jij? Komt dit jou bekend voor en hoe ga jij hier mee om?

Liefs,

Nadieh

Door Nadieh, Student blogger

 

 

 

Dit vind je misschien ook wel interessant: