Moe maar voldaan en met een volle, blije buik (lees: net healthy breakfast) zit ik van mijn laatste uurtje in het Ace Hotel in Los Angelés te genieten. Na 3 geweldige dagen in deze prachtige stad is het alweer tijd om naar huis te vliegen. Wanneer jij dit leest zit ik waarschijnlijk nog in het vliegtuig of kom ik nét aan in Málaga, Spanje. One way or another, het is maandag en dat niet alleen; het is de laatste maandag van de maand januari. Dat betekent de laatste update van de #2017metLau challenge! In dit artikel geef ik je een overview van mijn sportieve activiteiten van de afgelopen week. Klaar voor een goede portie #MondayMotivation? Let´s go!

Note: ik heb Google Analytics erbij gepakt en het blijkt niet alleen dat ík deze artikelen heel leuk (en motiverend!) vind om te schrijven, maar dat jullie ze ook graag lezen. Het lijkt me daarom te gek om standaard op de maandag een samenvatting van de sportieve week te maken. Wat denk jij? Let me know!

Trainingen

Voordat we iets dieper ingaan op hoe en wat, een kort overzicht van de workouts van de afgelopen week. Ik ben stiekem best een beetje trots!

Maandag: 45 minuten wielrennen
Dinsdag: 60 minuten PT billen & benen
Woensdag: 30 minuten afwisselend hardlopen/lopen in het zand
Donderdag: Van vluchthaven naar vluchthaven. Niets! ;-)
Vrijdag: 60 min. stevig wandelen, 60 min. rustig hardlopen
Zaterdag: 35 min. rustig hardlopen
Zondag: 30 min. fietsen, 30 min. kracht, 30 min rustig hardlopen op treadmill

Laten we daar eens iets dieper op ingaan..

Op één rustdag na (en die was nodig ook!) heb ik elke dag getraind. Ik ben trots, omdat het voor het eerst deze maand ook veel lange trainingen zijn. Zoals je kunt lezen heb ik maar liefst 4 keer hardgelopen de afgelopen week, iets wat ik twee weken terug echt nog niet had durven doen. De (inmiddels 4e) EPI behandeling van vorige week is heel goed aangeslagen en ik heb vrijwel heel mijn tijd in Los Angeles pijnvrij kunnen rennen. Van te voren was ik stiekem een beetje bang dat het niet zou lukken om met alle activiteiten mee te doen. Gelukkig is dat door de juiste behandelingen helemaal goed gekomen.

Beach runs, enzo

Op woensdag adviseerde mijn Personal Trainer om de dag voor vertrek voor het eerst weer eens te gaan rennen om er zeker van te zijn dat dat goed ging. Het plan was 20 minuten afwisselend 1 minuut te hardlopen, 1 minuut te wandelen, maar omdat ik in het donker de auto niet meer terug kon vinden werden dat er 30 in totaal. Lol. Overigens was deze run op blote voeten over het strand omdat hardlopen met zachte ondergrond op dit moment het beste is voor mijn blessure. Met een enorme grijns kwam ik weer bij de auto aan om Antonio (die braaf op mij had zitten wachten) te vertellen dat het pijnvrij gelukt was. Dat beloofde een goed vooruitzicht, zelfs al wist ik dat hardlopen in Los Angeles (met de betonnen stadswegen) nog een tikkeltje uitdagender zou zijn.

De magie van Los Angeles

Omdat we in Los Angeles met een groep waren (van profs tot net beginnende hardlopers) was het tempo van de runs heel rustig. Bovendien werd er veel gelopen tussendoor (vooral tijdens de eerste run, waarom zul je terug zien in de vlog!), wat het voor mij als geblesseerde ideaal maakte. De eerste dag hebben we in totaal zo´n 10 kilometer afgelegd (althans, dit is mij verteld) en dit heb ik zonder pijn kunnen lopen. Een grote mijlpaal, als je kijkt naar de afgelopen maanden. Dit is mijn langste hardlopende afstand sinds de marathon! Het feit dat we de dag erop direct wéér gingen hardlopen was niet ideaal (helemaal niet na zo een lange tijd zonder hardlopen), maar het bleek uiteindelijk goed te doen. De run bestond namelijk uit zo´n 3 kilometer waarvan we op de helft stopten om street art te bezichtigen, wat mij weer de kans gaf om even te rekken en strekken. Op het end van de run begon ik een tikkeltje last te krijgen, maar ik had ook niet anders verwacht met de harde ondergrond van de wegen in Los Angeles.

Een beetje cardio kan nooit kwaad

De laatste workout vond gisteren plaats, op de zondagochtend. Hoewel mijn wekker pas om 08:30 stond, lag ik om 05:00 al met mijn ogen wijd open in bed. Iets met een jetlag. Ik besloot dat ik twee dingen zou kunnen doen: of gaan trainen, of nutteloos in bed blijven liggen tot de wekker zou gaan. Als #fitgirl (vind ik géén negatief woord!!!) ging ik natuurlijk voor optie één. Ik begon met een 10 minuten warm-up op de treadmill (geen pijn, yay!), vervolgd door een 30 minuten lange upperbody training, vervolgens besloot ik 30 minuten te gaan fietsen (want een beetje cardio kan nooit kwaad) en af te sluiten met nog 20 minuten op de treadmill om te kijken hoe mijn blessure hierop zou reageren. Wonder boven wonder ging dit geheel pijnloos. Mijn geluk kon (en kan) niet meer op. Er lijkt eindelijk beetje bij beetje een einde te komen aan het blessure verhaal.

De laatste week van de #2017metLau challenge was een knaller. Ik kan niet wachten op de komende maanden van 2017. Weg met de goede voornemens, laten we ervoor zorgen dat die volgend jaar niet meer nodig zijn!

Hoe was jouw (sportieve) week?

Liefs,

Lau