Een paar dagen terug kreeg ik een berichtje van een van mijn lezers dat bleef hangen in mijn gedachten. Het was een berichtje van een lieve meid die inmiddels al zo een 15 kilo kwijt was, maar nu een beetje tegen een muur opliep. Op de een of andere manier kon ze geen motivatie meer vinden en had ze geen lol meer in het sporten. De vraag was, of ik daar misschien een oplossing voor had. Om eerlijk te zijn, klonk dit probeem mij bekend in de oren en wist ik maar al te goed een oplossing. Waarom, hoe en wat? Lees verder..

Een jaar geleden, ook in het voorjaar, juist het seizoen waar alle hardlopers opeens te voorschijn komen, zonk de moed mij in de schoenen. Het was inmiddels een aardige routine geworden, het hardlopen: om de dag, soms twee dagen niet of juist weer twee dagen achter elkaar, trok ik mijn hardloopschoenen aan en ging ik erop uit. Na een koude winter (ja, die hebben we af en toe wel in Nederland) zou je denken dat ik stond te popelen om naar buiten te gaan. Het tegendeel was waar. Hoewel het gevoel ná het rennen zelf nog altijd euforisch was, zag ik de avond van te voren al op tegen mijn geplande rondje hardlopen. Ook tijdens het hardlopen zelf was het geen pretje. De hele runlang, en dat kan soms best lang zijn, keek ik uit naar dat moment dat ik weer mocht stoppen. Je zult begrijpen dat het hardlopen op deze manier niet lang vol te houden is. Ik ging opzoek naar een oplossing, of beter gezegd: ik ging opzoek naar de oorzaak van dit gevoel.

Met de Marikenloop en de Dam tot Dam in het vooruitzicht droeg ik een aardige last mee op mijn schouders. De Marikenloop zou mijn eerste officiële wedstrijd worden en de Dam tot Dam mijn eerste echte lange afstand. Gezien het feit dat ik nogal een streberig type kan zijn, pushte ik mijzelf altijd tot het uiterste. Ik moest en zou een mooie tijd neerzetten bij de Marikenloop, en hoewel ik geen goal tijd had voor de Dam tot Dam wilde ik hem toch uit kunnen lopen. Hier lag dan ook de oorzaak van het bovengenoemde probleem. Elke run, dus zo een vier keer per week, liep ik met een doel voor ogen. De ene run was ik compleet gefocused op tijd, de andere run op afstand. Onbewust was dit een enorme druk die ik mee moest dragen tijdens het rennen. Af en toe een interval training of een personal record proberen te behalen is absoluut leuk en een uitdaging, maar het is slopend. Op zo een moment, tijdens het rennen, droom ik al van de laatste paar meters en wil ik het liefst gewoon even een tukje doen. Hier. Meteen. Ja, op het asfalt.

e9a2792d090f73d2ae22ddc857e81ac4

Ik wilde van rennen weer mijn favoriete bezigheid maken. Ik wilde er weer mijn ontspanning in kunnen vinden. En zo gezegd zo gedaan. Inmiddels loop ik alweer bijna een jaar vol plezier, passie en liefde hard. Ik ben er gek op. Heb jij ook even een dipje wanneer het op sporten aankomt? Of gebrek aan motivatie? Met de volgende kleine veranderingen wist ik van rennen weer mijn sport te maken.

1. Leg jezelf geen streeftijd of afstand op. Je kunt gerust nog je ren horloge of telefoon meenemen, maar beloof jezelf er niet (teveel) op te kijken. Je kunt zelfs even helemaal zonder gaan, om het hardlopen weer te ervaren zoals  het hoort. Heus, je kan zonder. Vroeger deden ze niet anders!

2. Ben je in een good mood? Download je favoriete songs van vroeger en zet je gedachten op nul. Gegarandeerd dat je nog 10x zo vrolijk terug komt. Feeling down? Ga een keertje zonder muziek. Ja, echt waar. Ook ik vond het idee om zonder muziek te lopen niet fijn, maar je loopt je slechte humeur er letterlijk uit na een paar kilometers. Héérlijk. Opeens focus je meer op de kleine dingen in het leven: de vogeltjes, het geluid van een tractor die voorbij komt, het beekje dat zachtjes stroomt. Het is absoluut het proberen waard.

3. Neem een nieuwe route. Op een Zondag, of op een dag waar je wat meer tijd hebt, ga op ontdekking uit! Je huis verlaten zonder precies te weten waar je zult eindigen. Heerlijk vind ik het. Op relaxed tempo door nieuwe omgevingen hardlopen en nieuwe dingen ontdekken. Voor je het weet ren je meer kilometers dan je van plan was.

4. Nodig een van je vriendinnen/ vrienden uit om met je mee te gaan. Het maakt niet uit of diegene nog nooit eerder heeft gelopen, het gaat erom dat jullie gezellig met zijn tweeën op pad zijn. Zo zul je minder snel een hoog tempo of langere afstand willen lopen, en heb je bovendien weer een gezellig roddeluurtje.

5. Maak het niet meer dan het isIt’s no big deal, really. Jezelf al uren van te voren druk maken over het momentje dat je gaat sporten heeft geen zin. Zet je verstand op nul en ga erop uit. Want wees nou eens eerlijk, wat zijn 30 minuten van een hele dag nou nog?

Terwijl ik dit schrijf ben ik aan het nagenieten van het fijne gevoel dat mijn heerlijke, rustige loop om de Dinsdag ochtend mee te beginnen met zich meebracht. Want hoe fijn is het, om hetgeen te kunnen doen waar je gelukkig van wordt? Er zijn vele mensen die niet meer kunnen doen wat wij doen om verschillende redenen. Geniet er daarom van zolang het nog kan. Hardlopen is iets prachtigs. Hardlopen maakt mij weer blij.

Herken jij dit probleem? En heb je nog tips voor de mede-lezers?

Follow Runninglau also on TumblrInstagram, or Facebook!

Liefs,

Lau