Och och, in wat voor wereld leven we toch? Over elke boer of scheet lijkt vandaag de dag ophef te komen. Niets is goed, alles is slecht. Een tijdje terug viel mijn oog op een blogpost waar ik graag op wilde reageren. Ik was het er namelijk deels mee eens, maar deels ook niet. Er werd vervolgens al gereageerd door een ander. Fine, dacht ik. Tot ik wéér een artikeltje voorbij zag komen die me aan het denken zette. Deze keer ben ik het er echter niet helemaal mee eens. Schrijfdrang. Tijd om mijn vingers lekker hun werk te laten doen.

F*ck fitgirls

In juli ontstond er nogal wat ophef over het fitwereldje. Mijn blogger-collega schreef een krachtige blogpost over de zogenaamde ´fit-girls´ van vandaag de dag en legde daarbij de nadruk op het feit dat het niet altijd zo gezond is om ´gezond´ te doen. Dat er meer in het leven is dan trainen en gezonde voeding. Ik gaf haar 90% gelijk. Zo schreef ik zelf nog een tijdje geleden op Instagram een berichtje waarin ik benadrukte dat ik me sinds tijden niet zo heerlijk had gevoeld, ondanks mijn ´zwaarste gewicht´ ooit. Daarbij komt dat wij nog meer dingen in het gemeen hebben: we voelen ons beiden sexy. Sexy as F*CK, zoals ik eerder op Instagram netjes verwoorde. En dat zonder de weegschaal of calorieën daarbij te betrekken. You rock. We rock. Hah!

Tot deel 2.

Ik vind niet dat er zoveel mis is met fitgirls, wel met het feit dat ze doen alsof trainen en een dieet van kip met rijst en broccoli een inspiratie is voor anderen. – Wait. Wacht. Wat?

Een koffie & een bakje vol broccoli, rijst, kip, alstublieft

Ik kan je zo 3 meiden opnoemen die non-stop broccoli en kip met rijst eten, en wel dégelijk een inspiratie zijn voor anderen. Wat zeg ik: voor mij inbegrepen. Zelfs wanneer ik zelf totaal andere doelen heb. Dat zij mij inspireren komt niet per sé door die kip, broccoli, en rijst (lees: ik heb 2 uur terug nog een hele pizza in mijn mik gestouwd). Zij zijn een inspiratie, om hun manier van doen. Hun manier van denken. Meiden die een doel voor ogen hebben en daar elke dag keihard naartoe werken. Dat noem ik chicks met ballen. Powervrouwen. Iets waar ik tegen opkijk. I love it.

Orthorexia. Anorexia.

Wat maakt, dat iemand die full-time aan het reizen is en eet waar hij of zij trek in heeft wél geniet, en iemand die gek is op fanatiek sporten, dat niet doet? Wat maakt, dat de eeuwige wanderlust niet als obsessief bestempeld wordt, maar de wens naar een fit lichaam wel? Natuurlijk, absoluut, ik ben het er mee eens dat er vandaag de dag veel te veel obsessie op het internet te vinden is. Meiden die zich non-stop bezighouden met gezond eten en lijden aan orthorexia, anorexia- of zelfs beiden. Dat is álles behalve gezond. Maar let´s be honest: trainen en voeding is niet het enige waar wij mensen ons soms (te veel) op storten.

Fitgirls die doen voorkomen dat gezond eten en hard trainen het leven is, terwijl het wat mij betreft slechts een onderdeel moet zijn van je leven. Zodat je tijd over hebt om te genieten. Iedere dag van je leven. 

Genieten, wat is dat?

Ho- genieten. Genieten, wat is dat? Er is geen standaard definitie voor ´genieten´ of ´gelukkig leven´, en die zal er waarschijnlijk ook nooit komen. Wat zeg ik: non-stop bezig zijn met ´gelukkig´ zijn of genieten kan zelfs obsessief worden. Ik zeg altijd: je gelukkig voelen, genieten, is de zoektocht ernaartoe. En dat vind ieder op zijn eigen manier. Het zijn de kleine prikkels elke dag weer die je gelukkig maken. Het gevoel dat reizen je geeft. De kriebels wanneer je op het podium staat te schitteren in je mooiste bikini. Wanneer je een kus krijgt van degene die je lief hebt. Wanneer je over de finishlijn rolt. Genieten, op je eigen manier.

Met deze blogpost wil ik benadrukken: doe vooral waar je gelukkig van wordt. En als dat betekent dat je nu je vol stort op de wereld ontdekken, je studie afronden of bikini atlete worden: do your thing, honey. Je beseffen dat je die volle verantwoordelijkheid over je leven zélf in handen kunt nemen. Gevolg? Vrijheid. Geluk. Wellicht heb je niet overal invloed op in het leven, maar je hebt wél zelf de macht over je eigen keuzes.

Obsessie.

Het lijkt wel alsof we van de ´fit-hype´ ineens massaal naar de ´absoluut-niet-fit-want-dat-is-zo-obsessief-hype´ gaan. Kom op zegSommige dingen in het leven hebben nou eenmaal een tikkeltje ´obsessie´ nodig om je geluk te bezorgen. Ik neem mijzelf even als voorbeeld. Al maanden ben ik als een gek aan het trainen voor de marathon. Ik raakte geblesseerd. Trainde meer dan goed voor me was. Ik vervloekte de crosstrainer meer dan één keer. ´Obsessief´´, zou elke buitenstaander het noemen. Ik noem het liever simpelweg gestoord. Ach ja. Zolang je je ´gezonde´ verstand erbij houdt en realistisch bent, is een beetje ´extreem´ op zijn tijd helemaal niet zo erg. Word je hard van, zoals mijn vader zou zeggen. Die marathon? Tsja, alleen ík weet waarom ik het doe. Een doel dat al jaren op mijn bucket-list staat. Iets wat ik doe om mezelf te bewijzen, iets wat ik doe puur voor mezelf. Weinig die me zullen begrijpen. Neem ik niemand kwalijk. Het is namelijk iets waar ik gelukkig van word. Iets waar ik van geniet. En dat is uiteindelijk waar het omgaat, niet?

Ik word niet geleefd door een gezonde, sportieve leefstijl.

Wanneer mijn hart op volle toeren bonkt, er een zweetdruppel van mijn voorhoofd naar mijn neus drupt, mijn benen als twee bakstenen aanvoelen en er door mijn hoofd honderd en één gedachten stromen.

Oh man.

It makes me feel alive.

Liefs,

Lau