Vroeger besteedde ik nooit zoveel aandacht aan mijn voeding rondom het hardlopen. Ik at over het algemeen gezond, bunkerde de avond van tevoren lekker veel pasta weg en at mijn standaard havermout ontbijt de ochtend van de race. Ervan uitgaande dat het er maar een beetje bij hoorde, liep ik 9 van de 10 keer een hardloopwedstrijd met honger onderweg. Wat zeg ik, soms begon ik zelfs al aan de race met honger! Ja, mijn manier van eten was allesbehalve ideaal.

Tot de marathon van New York City.

De marathon van NYC was al jaren mijn droom, dit moest en zou goed gaan. Voor het eerst in mijn leven besloot ik me te verdiepen in voeding de dagen voor de race. Mijn harde werk werd beloond en nog nooit eerder liep ik met zoveel energie, vertrouwen en power. En dat 42,195 kilometer lang. In dit artikel vertel ik je hoe en wat ik gegeten heb zowel voor als tijdens de marathon. Wie weet werkt het ook voor jou!

De week voor de marathon

De week voor de marathon neem ik de beslissing koffie, thee & alcohol helemaal te schrappen uit mijn dieet. Koffie, thee & alcohol zijn vocht afdrijvend en ondanks dat er soms twijfels zijn over de daadwerkelijke invloed hiervan, besluit ik het zekere voor het onzekere te nemen. Ik probeer een voedselvergiftiging zoveel mogelijk te voorkomen door (bijna) geen rauw vlees of sushi te bestellen. Ook besluit ik niets te kopen bij de vunzige kraampjes die je in elke straat in New York ziet staan. Als laatste neem ik braaf elke dag een vers bietensapje. Bietensap zorgt ervoor dat je tijdens je training minder zuurstof gebruikt en een lagere hartslag hebt. Het lijkt er daardoor ook op dat je spieren minder energie nodig hebben om hetzelfde werk te kunnen verzetten. Is dat niet fijn?

  • Geen koffie
  • Veel bietensap
  • Geen rauw vlees, vis

De dag voor de marathon

De dag voor de marathon neem ik in de middag een grote, vullende lunch. Pasta is zoals we weten de ultieme pre-marathon maaltijd, maar vaak wordt deze pas de avond voor de race genomen. Doe je dit de avond voor een marathon als de NYC-marathon, dan is de kans groot dat jouw lichaam de enorme pasta bom nog volop aan het verteren is als jij in het startvak staat. Dit kan voor krampen en onverwachte, hoognodige toiletbezoekjes zorgen zowel net voor als tijdens je race. Niet fijn, kan ik je vertellen! Door mezelf proppie vol te eten tijdens de lunch voel ik me ´s avonds al een stuk lichter. Ik eet voor het slapengaan een bak droge granola tot ik er geen trek meer in heb. Ik meng twee Isostar pastilles met water, wat gelijk staat aan 500 ml isotone sportdrank waardoor ik er zeker van ben dat ik genoeg koolhydraten in mijn lijf heb.

  • Koolhydraat rijke, vullende lunch
  • Snelle koolhydraten de avond voor de wedstrijd

De ochtend voor de marathon

Zodra de wekker om 05:00 gaat is het eerste wat ik doe mijn twee grote witte bagels doorsnijden en in het broodrooster stoppen. Op elke helft doe ik zoveel jam als maar kan en weet ik, met 500 ml isotone sportdrank ernaast, langzaam maar zeker het suikerspektakel naar binnen te krijgen. Dit zorgt er direct voor dat mijn stoelgang op gang komt, waardoor ik met een gerust hart mij kan omkleden en voorbereiden op de race. Ook drink ik wat bietensap weg. Ik neem drie overgebleven bagels en 500 ml isotone sportdrank mee naar de start.

  • 2 witte, grote bagels
  • Jam
  • 500 ml Isotone sportdrank
  • Bietensap

1 uur voor de marathon

Eén uur voor de marathon drink ik nog 500 ml isotone sportdrank op en neem ik een halve, droge bagel.

  • Halve bagel
  • 500 ml Isotone sportdrank

Tijdens de marathon

Op aanraden van het Sport Rusten boek spreek ik met mezelf af om om de 10 kilometer een gel te nemen. Ook neem ik om de 10 kilometer een bekertje water. Op elke 5 kilometer neem ik dus iets. Dit moet net genoeg zijn om mij van energie en vocht te voorzien, maar is ook weer niet zoveel dat ik er misselijk van word.

  • 4 gels
  • 4 bekertjes water

Na de marathon

Wat ik na de marathon zou nemen kon me eigenlijk niet zo heel veel schelen. Het ging me om de prestatie, daarna zou ik weer genoeg tijd hebben om te herstellen. Toch was de NYC-marathon goed voorbereid en zorgden de Pretzels en de eiwit shake in de goodiebag ervoor dat ik direct mijn lichaam kon geven wat het nodig had. Eenmaal thuis at ik een bak Ben & Jerrys op, maar dat was meer honger dan wijsheid.

Dankzij de juiste voeding heb ik het uiterste uit mijn hardloopwedstrijd kunnen halen. Hoe fijn is dat? Dit is dan ook zonder twijfel dé manier waarop ik mijn (halve) marathons in de toekomst zal aanpakken. Ik kan niet wachten op de volgende marathon.

Onthoud wel: iedereen is anders. Dat dit voor mij werkt, hoeft niet per sé te betekenen dat dit bij jou ook het geval is. Ik hoop dat dit artikel jou van wat inspiratie kan voorzien en ben reuze benieuwd naar jouw manier van eten voor een hardloopwedstrijd!

Liefs,

Lau

Laura

Written by 

Op mijn blog wil ik je laten zien hoe mooi het leven eigenlijk wel niet is, hoe je het beste uit jezelf kunt halen en je vooral je stimuleren je dromen te durven volgen. Life is good!

    Find more about me on:
  • facebook
  • linkedin
  • youtube