Precies een maand geleden rond deze tijd arriveerde ik in Blanes. Al om half 4 s’ nachts ging mijn wekker om vervolgens om half 7 vanaf Schiphol naar Gerona te vliegen. Een goede nachtrust had ik niet, ik was namelijk te gespannen voor wat er zou komen gaan. Wat nou als de kinderen mij niet mogen? Of als de familie niet bevalt? Wat nou als ik heimwee krijg? Of als ik mij alleen ga voelen? Vragen als deze spoken toch door je hoofd heen wanneer je voor 1.5 maand alleen naar het buitenland vertrekt. Voor mij was het vooral ook heel spannend omdat het in feite een voorproefje is op hetgeen wat in januari komen gaat: mijn reis naar Córdoba, het zuiden van Spanje, voor maar liefst een half jaar! Meer hierover kun je hier teruglezen. Deze zomer zou een perfecte overbrugging zijn tussen nu en mijn grote avontuur in Spanje volgend jaar. Natuurlijk is de situatie in Blanes ietsje anders dan die van volgend jaar: in Córdoba vervolg ik mijn economische studie en hier in Blanes werk ik als au-pair. Omdat ik van veel van jullie vragen kreeg hoe het mij bevalt en hoe het nou precies is om au pair te zijn, ga ik vandaag wat dieper in op mijn ervaringen tot nu toe en hoop ik wat meer opheldering te geven omtrent het au-pair zijn.

20140711_162033

De zoektocht naar een familie
Laat ik eerst even vooropstellen dat de situatie voor elke au-pair anders is. Net zoals dat de gewoontes en manier van leven in ieder gezin verschillen zal dat dus ook voor de au-pair familie zo zijn. Ik heb in ieder geval heel veel geluk gehad- ik ben namelijk bij een enorm lieve familie beland! Je kunt een hoop gedoe voorkomen en grotendeels problemen uitsluiten door goed vooraf onderzoek te doen. Waar wil je heen? Waarom wil je erheen? Voor hoelang ben je van plan weg te blijven? Kun je het je veroorloven? Dit zijn allemaal belangrijke vragen die je zelf eens goed moet overwegen voor je een uiteindelijke beslissing maakt. Ben je zeker van je zaak, dan kun je met de zoektocht beginnen! Ikzelf heb de website www.aupairworld.com gebruikt, een internationale website die door duizenden families en au-pairs wereldwijd wordt aangeraden. Het is heel simpel: je maakt een account aan, schrijft wat over jezelf en kiest vervolgens uit verschillende opties. Probeer zo duidelijk mogelijk te zijn in je profiel, dit is namelijk het enige wat de families van jou hebben! Zodra je bent ingeschreven kun je door middel van de zoekmachine verschillende families- naar jouw voorkeur- zoeken. Ook hebben de families de mogelijkheid om jou aan te schrijven, maar naar ervaring is de vraag groter dan het aanbod. Schroom dan ook niet en schrijf verschillende families aan, zo heb je de meeste kans op het vinden van één! Mocht je na verschillende e-mails heen en weer een familie hebben gevonden, raad ik je sterk aan eerst enkele keren te Skypen voor je de uiteindelijke beslissing neemt. Zo weet je bijna zeker of het te vertrouwen is (en geen eng oud mannetje is opzoek naar leuk gezelschap) en dit maakt het vertrouwen voor beide partijen groter.

Taken
Ook de taken verschillen van familie tot familie. In mijn geval moet ik ‘werken’ van 8 uur s’ ochtends tot ongeveer half twee s’ middags, waarna de moeder naar huis komt om te lunchen. Lunchen en het eten bereiden etc. doen wij echter ook samen, mijn vrije tijd begint daardoor officieel rond een uur of half 4. In het weekend ben ik in principe vrij om te doen wat ik wil, al heeft mijn familie al verschillende uitjes en excursies gepland en nog op de planning staan voor de resterende tijd dat ik hier ben.

Verdiensten
Persoonlijk denk ik dat als je dit wilt doen om geld te verdienen je beter een ander full time baantje kunt zoeken. Ik doe dit dan ook echt voor de ervaring en het ontdekken van een nieuwe taal en nieuwe cultuur. Voor het oppassen op de kinderen krijg ik wel een zakcentje, namelijk 70 euro per week. Op www.aupairworld.com kun je vinden wat de gemiddelde uitbetaling is van een au-pair (een au-pair is iemand die max. 6 uur per dag ‘werkt’, en in Spanje lag dat tussen de 40 en 70 euro. Mijn vliegticket heb ik zelf betaald, al komt het ook wel eens voor dat de familie het betaald. Als je flink van tevoren boekt en zorgt dat je vlucht buiten de vakantie’s valt dan kun je heel goedkoop aan een ticket komen. Zelf heb ik gespaard voordat ik hierheen kwam, al merk ik dat het zelfs met die 70 euro heel goed te doen is. Je eet namelijk binnenshuis en het enige wat je eventueel kunt uitgeven is aan winkelen, uiteten en drankjes. Aangezien in Spanje je voor 10 tot 15 euro per persoon al heel luxe kunt eten en een Sangria gemiddeld 1.80 kost, kom je daar al heel ver mee. Toch raad ik aan wat in de achterhand te hebben, de kans is namelijk groot dat je veel leuke hebbedingetjes en kleding must-haves tegenkomt.. En je kunt dat natuurlijk niet laten hangen, je bent immers maar voor een bepaalde tijd daar ;-).

20140713_193820

De taalbarrière
Dan de taal: één van de grootste redenen dan ik mijn spullen pakte en naar het zonnige Spanje vertrok. Ik ben in September 2012 begonnen met Spaans tijdens mijn studie International Business and Languages. Inmiddels studeer ik de taal dus al 2 jaar, al kon ik nog niet een normaal gesprek voeren in het Spaans. Als je zelf een taal studeert weet je misschien dat het enorm lastig is om ook werkelijk een taal in de praktijk toe te passen- dat is niets in vergelijking met het stampen van woordjes of grammatica. Zo studeer ik Frans al 6 jaar, maar een alledaags gesprek voeren zonder problemen? Ho maar. Anyway, ik ging hier dus heen met de nodige basis kennis, maar was nog niet in staat om mijzelf wegwijs te maken. Nu, inmiddels een maand verder, is dat al heel anders. Het gaat nog verre van vloeiend, maar ik kan zonder problemen de straat op en in het Spaans een gesprek beginnen. Het luisteren gaat nog beter- hoewel ik toen ik hier kwam slechts zo’n 20% tot 30% begreep van wat er gezegd werd, denk ik dat ik nu een grote 60 tot 70% begrijp. Wel is één van de voorwaarden van het leren van een nieuwe taal dat je zo veel mogelijk oefent. Ik probeer met de Spaanse bewoners alleen in het Spaans te praten, zelfs als ik niet zeker ben of mijn woorden wel kloppen. Ik krijg dan ook regelmatig een rare blik of een glimlach die mij verbetert, maar dat is alleen maar fijn. Leren is oefenen!

Juf Laura
Met de kinderen thuis spreek ik een mix tussen Spaans en Engels, het is namelijk mijn taak om hen Engels te leren. Elke ochtend rond een uur 9 gaan we minimaal een uur aan de keukentafel zitten om Engels te studeren. Ik ben hierbij vrij om dit aan te pakken hoe ik zelf wil. Door middel van spelletjes probeer ik het zo leuk mogelijk voor hen te maken, en heb ik elke dag een nieuw thema klaarstaan. De kinderen mogen om de dag een thema zelf kiezen: zo doen wij bijvoorbeeld de ene keer woordjes met betrekking tot het strand, en de dag erna het eten in Spanje. Zo houd je het leuk en interessant, en zijn de kinderen eerder geneigd op te letten!

De nadelen van het au-pair zijn
Toch zit er ook een keerzijde aan het au-pair zijn. Ik ga eerlijk met jullie zijn, het is niet altijd een fijn baantje. Er zullen momenten zijn dat de kinderen lastig zijn, dat ze niet willen luisteren of dat ze zich zelfs tegen je keren. Ook ik heb in week 2 à 3 hier een tijdje last van gehad. De oudste van het stel (12 jaar) was vaak chagrijnig en ik kreeg dan ook een hoop boze blikken naar mij toe. Natuurlijk is dit ook ergens te begrijpen, ook voor hen is het wennen. In feite komt er namelijk een vreemde bij je thuis wonen, en dan moet je ook nog eens luisteren naar wat zij te zeggen heeft. Ook van de andere au-pairs heb ik gehoord dat zij soms in vervelende situaties zitten. Geloof het of niet, maar een kind van die leeftijd kan je werkelijk waar laten voelen alsof je niet welkom bent in het gezin. Op zo een moment mis je je familie van thuis (nog meer) en is het allemaal even wat minder leuk. Het is belangrijk om je dan even in te leven in de situatie van het kind, je realiseert dat het niet jouw fout is en gewoon zo positief mogelijk te blijven. Het is maar een fase, dat gaat wel weer over! Ook heb ik af en toe het gevoel dat ik echt even tijd voor mijzelf nodig heb. Je moet je voorstellen dat je namelijk vanuit het niets toch bij een vreemde familie komt wonen en je continu op elkaars lip zit. Voor mij was dat- en is dat nog steeds- echt even wennen.

10351748_10203436692469872_12973697509190409_n

Nieuwe vrienden en ervaringen
Ik heb al regelmatig de vraag gehad van jullie of ik mij niet alleen voelde in Spanje. Het tegendeel is waar! Grote kans dat er in je omgeving meer au-pairs werken dan je denkt, en mocht dat niet het geval zijn dan zijn er altijd nog de gewone inwoners van het stadje waar je werkt. Vraag je familie of zij misschien nog andere families kennen die ook een au-pair in huis hebben. Zo heb ik inmiddels al een stuk of 6 au-pairs leren kennen hier in Blanes, waarvan ik er met 4 echt goed om ga. Dit is enorm fijn, want je zit namelijk allemaal een beetje in dezelfde situatie en je begrijpt elkaar.  In het weekend gaan we vaak samen op stap of op een excursie. Zo hebben wij vorige week bijvoorbeeld Barcelona verkend, een hele toffe ervaring. Ook is het leuk om af en toe de kids samen te brengen door bijvoorbeeld samen een ijsje te gaan halen.

20140713_191749

Conclusie
In het kort raad ik iedereen die opzoek is naar een nieuwe uitdaging en ervaring het au-pair zijn enorm aan. Het is niet altijd even makkelijk en je zult af en toe zeker wat moeite hebben met aanpassen of wennen aan bepaalde situaties, maar dat is normaal. Je bent immers in een totaal nieuwe cultuur beland, en dat is juist wat het zo gaaf maakt. Ook denk ik persoonlijk dat het een enorme boost voor je zelfvertrouwen is, als je alleen bent moet je namelijk wel op andere mensen afstappen en anderen leren te vertrouwen, inclusief jezelf. Zelf ben ik erachter gekomen dat ik zoveel meer durf dan ik zou denken. Het is een stap uit de comfort-zone en een ervaring die je nooit meer zult vergeten. Je zult nieuwe vrienden maken, een nieuwe cultuur ontdekken, mooie dingen ervaren en minder leuke dingen meemaken. Nieuwe gerechten proeven, lange nachten op het strand doorbrengen om vervolgens weer vroege ochtenden met de kinderen te zijn. Je zult misschien even heimwee hebben, maar je zult er 10 keer zoveel mooie ervaringen voor terug krijgen. Ja, het au-pair zijn is een ”experience of a lifetime”, eentje die je niet zo snel vergeet.

Nu ben ik enorm benieuwd naar JOUW verhalen! Heb jij ervaring met het au-pair zijn of heb je plannen om dit in de toekomst te gaan doen? Waarom trekt het jouw interesse en wat hoop je te bereiken? Ik hoor maar al te graag van jullie, en mochten er nog vragen zijn dan beantwoord ik die natuurlijk maar al te graag.

Volg Runninglau ook via BloglovinTumblrInstagram of Facebook!

Liefs,

Lau