Ik kan het niet geloven. Mijn avontuur zit er alweer bijna op! Gisteren was het tijd om na precies 1 maand en één week mijn spullen te pakken en te vertrekken naar mijn Nederlandse familie die nu in Malgrat de mar verblijft. Nog even lekker anderhalf weekje genieten van de Spaanse zon voordat het normale ‘Hollandse leven’ weer gaat beginnen. Deze zomer heb ik zoveel meegemaakt en zoveel geleerd, ongelooflijk. Het au-pair hoofdstuk is afgesloten, een nieuw avontuur waarvan ik geen idee had hoe of wat mij te wachten stond. Eerder kon je in mijn uitgebreide au-pair blogpost al lezen hoe het au-pair zijn mij beviel en wat je allemaal moet weten als je zelf een familie zoekt om voor te gaan werken, dit artikel kun je hier terug vinden. Een ervaring om nooit meer te vergeten, dat is het zeker. Vandaag ging ik de ultieme uitdaging aan: 1.5 maand Spanje in één blogpost proppen. Inmiddels 3 uur later (de internetverbinding is niet erg behulpzaam), 4 bakken koffie verder en héél wat geduld dat inmiddels aardig op begint te raken is het mij gelukt om een samenvatting te maken van de afgelopen zomer, waarbij we precies bij het begin beginnen, op Schiphol. Vamos!

We beginnen de verschrikkelijke vroege ochtend (of kan ik beter zeggen nacht?) nog redelijk gezond. Met een green smoothie- die trouwens verdomd lekker zijn- en een zakje fruits ‘n nuts. Mijn voorgevoel dat dit een nogal ongezonde 1.5 maand zouden inderdaad werkelijkheid worden, daarbij maakt mijn gezonde begin het net ietsje minder erg. Toch? ;-)

20140630_075034

Na een korte vlucht (1 uur en 40 minuten) is het tijd om te wachten op mijn koffer, die redelijk snel voorbij komt rollen. Bij aankomst op de luchthaven van Gerona hoor ik mijn naam al zachtjes geroepen worden. Twee zenuwappige, schattige Spaanse meisjes staan mij nieuwsgierig op te wachten. Nu nog zenuwachtig, deze twee schattige meisjes zullen namelijk snel veranderen in kleine draakjes.

20140630_155701

Tegen de tijd dat de moeder van de familie, genaamd Anna, mij het huis heeft laten zien begin ik honger te krijgen. Flinke honger. Gelukkig was het eten al van te voren gemaakt en stond het binnen enkele minuten op tafel. We aten Marina’s (de oudste) lievelingseten: macaroni met extra veel gehaktsaus. Dat ging er prima in!

20140630_135740

Na de lunch is het tijd om het centrum van Blanes te verkennen. Anna laat mij al haar favoriete winkels en restaurants zien. Één daarvan is het onderstaande natuurwinkeltje dat de lekkerste noten, groenten, melkproducten en fruitsoorten verkoopt. Ook kun je koude, vers gesneden meloen en zelfgemaakte smoothies meenemen. Meteen wist ik dat ik hier vaker zou komen. Me like!

20140630_183154
Na tientallen verschillenden hotspots gezien te hebben en kennis te hebben gemaakt met zo’n beetje heel Blanes (wat zijn die Spanjaarden sociale mensen, en wat een energie!) ben ik blij als we weer thuiskomen. Ik ben namelijk al wakker sinds 3 uur ‘s nachts, en wanneer Anna voorstelt dat ik een kleine ‘siesta’ kan houden laat ik mij dat geen twee keer zeggen. Mijn kamer is ruim en gezellig en nadat al mijn spullen op zijn plek zijn gezet voel ik mij al aardig thuis. Binnen enkele minuten ben ik in dromenland.

20140630_110639

20140630_110643

De volgende dag gaat mijn wekker om 7 uur ‘s ochtends, al voelt het als 5 uur ‘s ochtends. Poeh, dat is even doorbijten. Toch vertel ik mezelf dat ik echt zal moeten opstaan wil ik voor een run gaan: de moeder gaat om half 9 naar haar werk en ik heb beloofd vanaf 8 uur ‘s ochtends beschikbaar te zijn. Met tegenzin rol ik mijn hardloopkleding in en ga ik erop uit. Het romantische beeld dat ik van Spanje had is in één klap weg: wat een !@$#!%$ heuvels en bergen. Wat is hardlopen K*T. Wat is die hitte KL#TE. Met moeite weet ik een langzame 5 kilometer eruit te halen en ben ik net op tijd weer terug. Mijn hardloopbeeld van Spanje was gelijk verpest en ik was al bang voor de komende maand die zou komen gaan. Hoe moest ik nu in godsnaam trainen voor de Dam tot Dam? 
20140701_072449

Na mijn run en de eerste les Engels met de kids is het tijd om naar het strand te gaan. Ik besluit dat ik een ijsje meer dan verdien na mijn dumper van de vroege ochtend, en ook het ijs bleek het daar meer dan mee eens te zijn. Heerlijke smaken stralen me tegemoet- even twijfel ik of ik een nieuwe smaak zal proberen. Zoals altijd echter eindig ik met een extra groot hoorntje kokos en pistache. Zo. Verdiend.

20140630_122450

Op het strand maak ik voor het eerst kennis met Eleonora, de au-pair van één van de beste vrienden van mijn familie. Eleonora is Italiaans en de klik is er meteen. Fijn om iemand te hebben in dezelfde situatie, zal later ook nog blijken.
IMG_20140710_172342

Twee avonden na mijn eerste- mislukte- poging tot hardlopen heb ik de moed bij elkaar geraapt om het opnieuw te proberen. Ditmaal niet op de vroege ochtend en ditmaal met twee bananen achter mijn kiezen die mij hopelijk de energie zouden geven die ik nodig zou hebben. En dat gaven ze. Het bleek een geweldige runner’s high te worden, waar ik onlangs hier over schreef. Runninglau in Spain!

20140705_200316

Ook de hond Sugus (die hier overigens nog lief leek, daar komt later meer over.. UGH) was trots op mijn prestatie. Of misschien forceerde ik hem om trots te zijn, wat misschien onze band al iets aantastte en zijn latere actie verklaart. Rot hond…

20140704_205700

Ondertussen heeft Anna weer in de keuken staan goochelen: als avondmaal staat er een heerlijke courgette soep op tafel met een malse kipburger en vers brood met tomaat. Het recept is onlangs hier gedeeld. YUM!

20140630_204003

De volgende ochtend hangen er verdacht veel wolken in de lucht. Ik hield de goede moed erin en vertelde mijzelf dat dit wel weg zou trekken voor het begin van de middag. Het tegendeel bleek waar- langzaam maar zeker veranderde Blanes in een donker gat en kwam het met bakken uit de lucht. Zelfs bliksem was aanwezig- like seriously? Ik ben in Spanje hoor!

20140710_081515

Eigenwijs als ik ben had ik dan ook niets- maar dan ook echt niéts- warms in mijn koffer gestopt. Bibberend bracht ik de dag door. Ik moest en zou snel iets warms kopen, want hier was ik niet op voorbereid. Gelukkig wist de shopaholic in mij binnen no time een oplossing te vinden.. Bij de OYSHO outlet kocht ik een te schattige pijama voor slechts 20 euro in totaal (!) die mij prima warm zou houden de komende stormen. Hoe bedoel je ik ben hier te oud voor?

IMG_20140712_195019

Eleonora en ik besluiten een dagje samen Gerona te ontdekken. Na verschillende geruchten gehoord te hebben over Gelateria Rambolesc moeten we natuurlijk even langs. Diep onder de indruk eten we meer ijs dan goed voor ons is. YUM.

IMG_20140708_152758IMG-20140707-WA000720140707_171018

Na een paar dagen werd het tijd om voor het eerst in mijn leven een bezoekje aan de sportschool te brengen. Dit leek mij namelijk de perfecte manier om aan mijn benen te werken (zo minimaliseren we het risico op die #$% knieblessures!) en om natuurlijk nieuwe mensen te ontmoeten. Als kip zonder kop kwam ik binnen en had ik geen idee wat ik moest doen. Zoveel apparaten, zoveel keus! Het feit dat de uitleg op de machine’s (als die er al was) ook nog eens in het Spaans geschreven stond maakte het er niet beter op. Blijkbaar straalde de hopeloosheid van mij af, want binnen enkele minuten kwam de trainer van de sportschool naar mij toe om mij te helpen. De volgende weken zou deze meneer, die ook nog eens competitie bodybuilding doet (voor als het nog niet duidelijk was) mij helpen mijn eigen schema op te zetten. GRATIS. Zijn vrouw werkte ook nog eens in de sportschool, bijna net zo breed als hem (en dus 100x zo breed als ik) en ook super sterk. De bodybuilding wereld is weer een totaal andere wereld dan de hardloopwereld en om daar eens een kijkje in te kunnen nemen was wel erg leuk. De vrouw had overigens een enorme mannenstem en naar mijn mening was meneer bodybuilder iets té breed om dit puur natuur op te bouwen.. Maar daar kan ik als gym-noob natuurlijk niet teveel oordeel over kwijt ;-).

IMG_20140712_205320

IMG_20140702_204051

Die avond, nadat ik al een uur lang een poging deed tot slapen, kroop ik toch mijn bed maar weer uit. Al dat getrain maakt je hongerig. Ode aan de Smartbars.

IMG_20140713_000221


De volgende dag neemt Anna me mee naar een soort luxe ‘Mc Donalds’ voor de lunch. Zelf had ik nog nooit van Viena gehoord, maar dat ik nooit eerder naar Viena was geweest vond ik al gelijk een schande. Naast rijk belegde broodjes en heerlijke panini’s hebben ze ook een groot aanbod aan salades en groentewraps, die ook nog eens verdomd lekker blijken te zijn! Een echte tip als je goedkoop ergens terecht wilt, en het geeft je toch de keus voor iets gezonds te gaan.

IMG_20140714_143009

Dit weekend stond er een excursie op de planning naar het mooie Cadaqués. Een plaatsje midden in de bergen van Spanje dat verdacht veel weg heeft van een eiland en waar de mensen met een Ibiza ‘free-mind’ over de kleine, prachtige strandjes dwarrelen. Een aanrader voor iedereen die in de buurt van de Costa Brava is. Meer over Cadaqués vind je hier.

20140713_11484520140713_19174920140713_14180620140713_193112

De volgende dag is David, de vader van de familie, vrij en verkondigt hij trots dat híj degene is die voor de lunchmaaltijd zal gaan zorgen. Ik ben benieuwd. Urenlang staat de heer des huizes in de keuken, met een resultaat dat ver boven mijn verwachtingen uitkwam. Een enorme schotel paella, inclusief de vers gepelde gamba’s en andere vissoorten, werd trots door David op tafel gezet. De smaak was nog eens tien keer beter dan het eruit ziet.. Petje af!

20140706_145055

Die avond bel ik Eleonora op en vraag haar of ze zin heeft er even op uit te gaan. Samen proosten we op de geweldige twee weken die we al gehad hebben en de hopelijk geweldige weken die er nog aan zitten te komen. We krijgen zo’n grote bel Sangria ingeschonken dat we beiden iets te jolig de bar verlaten. Cheers to Spain!

IMG_20140715_224944De derde week vertrek ik op vrijdagochtend met de trein  naar Salou. Een lange treinreis staat mij te wachten maar het vooruitzicht is leuk: ik ga mijn Hollandse buren opzoeken! Met open armen wordt ik verwelkomd en het voelt weer even als thuiskomen.

IMG-20140723-WA0001

Toen er ook nog eens een verse hollandse stampot werd voorgeschoteld voelde ik me even écht weer een Nederlander. LEKKUR!

2014-07-19 19.03.56

IMG-20140725-WA0007

Die avond trekken we de stad in van Salou. Veel cocktails, shotjes en dansjes verder eindigen we giechelend in de tent. Na slechts één minuut hoor ik het tentje van één van de meiden echter weer verschrikkelijk snel openritsen, in een poging optijd de tent uit te komen voordat de cocktails weer de Spaanse buitenlucht zouden zien. Oeps..

2014-07-19 11.07.122014-07-19 23.38.34

Het te gekke feest weekend in Salou wordt beëindigd met een cultureel dagje Barcelona, samen met de mede au-pairs. Na een lange treinrit van Salou naar Barcelona en de dikke kater van de twee dagen ervoor moet ik zeggen dat dit niet mijn beste idee was. Wat een beroerd gevoel! Een samenvatting van dit ‘gekke’ weekend is hier te vinden.
10351748_10203436692469872_12973697509190409_n

Aan het eind van de dag nemen we een drankje op het strand van Barcelona met wat vrienden van één van de Italiaanse au-pairs. Ik neem verstandig een cola, met een paracetamol. Blegh..

2014-07-20 16.36.20

Na het drukke weekend even lekker bijkomen op het strand.. En hoe kan dat beter dan met de Spaanse Cosmopolitan en een groot stuk watermeloen?

Mijn grootste verslaving (naast paella en ijsjes) in Spanje? Een ijskoude, verfrissende Coca Cola Zero. Ik moet toegeven dat ik elke dag de verleiding weer niet kon weerstaan, en ik probeer dan ook maar keihard de waarheid te negeren. Ik wil niet weten hoe bruisend het er nu in mijn lichaam aan toe gaat.. Lekker Lau, al dat aspartaam.

IMG_20140717_170357

Voor wat standaard fruit aankopen ga ik weer langs mijn favoriete natuurwinkeltje, die eerlijk waar de lekkerste perziken OOIT verkopen. Groot, sappig en vers. Ik eet er dan ook schaamteloos 4 per dag..

IMG_20140722_125531

Voor het eerst in mijn leven doe ik mee aan een colourrun. Van alle plaatsen die je kunt kiezen kies ik uitgerekend de meest chaotische en ordinaire feeststad van heel Spanje: Lloret de Mar. Maar oh, wat heb ik een lol gehad! Het verslag van de colourrun kun je hier terug vinden.

2014-07-16 18.44.0120140716_205155

Het laatste weekend van juli bleek een week te worden om nooit meer te vergeten. Het was namelijk ‘fiesta mayor’, een week vol activiteiten, feesten, Sangria en vuurwerk. Nog nooit heb ik zo’n prachtige vuurwerkshow gezien en nog nooit heb ik zo lang door gedanst. Nacht na nacht (of moet ik zeggen ochtend na ochtend?) gingen we door tot een uur of 5 à 6 ‘s morgens vroeg. Viva la vida!

20140724_222506 (2)

Vorige week donderdag ging ik de uitdaging aan. Hoewel ik er enorm tegen op zag en heus liever met mijn billen op het Spaanse strand bleef liggen, ging ik wonder boven wonder toch: mijn eerste echte oefening voor de Dam tot Dam in September. Hoe dat ging lees je hier.

20140731_091359

Het laatste weekend gingen we samen met de twee families (Eleonora’s familie en mijn familie) nog op één laatste avontuur. Met zijn allen trokken we de bergen van Barcelona in, een plaatsje genaamd Rupit. Wandeltochten van 4 uur, barbecue’s van nog langere duur en avonden die doorgingen tot de vroege ochtend. Een geweldige ervaring- al was ik niet bepaald voorbereid. Met mijn hardloopschoenen,nieuwe running thight en pijama (!) trok ik de koele bergen in. De uitzichten waren adembenemend en het was een mooie afsluiter van een geweldige tijd.

Een cowboy hoed in een poging iets van de regen tegen te houden, een trui van jaren terug en een broekje dat veelte koud is voor de weersomstandigheden. Nee, nogmaals, ik kan niet zeggen dat ik voorbereid was..


IMG-20140803-WA0006

Het avontuurlijke weekend eindigen we met een enorm grote lunch in een heerlijk restaurant midden in de bergen. Omdat ik voor toetjes leef en toetjes voor mij leven, sluit ik het heerlijke 4 gangen menu af met een toetje met extra veel slagroom een aardbeien. Met een overvolle, tevreden buik val ik binnen enkele minuten inslaap in de auto en slaap ik heel de terugweg onderweg naar Blanes.

IMG_20140803_184846
Na mijn terugkomst naar Blanes was het tijd om eindelijk mijn Nederlandse familie weer te zien, die hier kwamen om vakantie te vieren. Met zijn allen zijn we heerlijk uiteten gegaan en hebben we uren bijgekletst. Wat had ik ze gemist!

Ook de nodige selfies werden gemaakt..

All in all, dit was een zomer om nóóit meer te vergeten. Ik heb nieuwe mensen ontmoet, nieuw eten geprobeerd, nieuwe culturen en nieuwe talen ontdekt, leuke dingen meegemaakt, minder leuke dingen meegemaakt, teveel ijsjes gegeten en teveel paella naar binnengewerkt. Ik heb nieuwe vrienden gemaakt, lieve mensen ontmoet en prachtige verhalen gehoord. Au-pair zijn is iets wat ik iedereen aan kan raden. Dit was een geweldige zomer.


Ondertussen ga ik nog 1.5 week lang van een vakantie genieten in Spanje voordat ik weer terugtrek naar ons kikkerlandje. Wil je meer weten over het au-pair zijn of iets meer lezen over mijn ervaringen? Vorige week heb ik een uitgebreide blogpost geschreven over alles wat je moet weten over het au-pair zijn. De link vind je hier.

Vooruit, nog één laatste foto om het af te leren.. Een foto waar ik geforceerd werd verschillende teugen Catalaanse wijn- uit de kan- achter elkaar op te drinken. Een pretje was het niet, al denk ik dat mijn gezicht boekdelen spreekt op de onderstaande foto.. ;-).

IMG-20140803-WA0011

Nu ben ik heel benieuwd naar JOUW zomer! Wat heb jij dit jaar gedaan, of wat staat er nog op de planning?

Volg Runninglau ook via BloglovinTumblrInstagram of Facebook!

Liefs,

Lau