De missverkiezing waar ik aan mee doe is niet zomaar een missverkiezing en dat is te merken. Mijn hemel. Ik loop zelfs de kans dat dit vertaald en gelezen wordt door de organisatie van Miss World Málaga en ik op mijn kop krijg, maar hey, zelfs dan nog: ik deel slechts en alleen mijn ervaringen met jullie, zoals ik altijd heb gedaan. Miss World Málaga of niet, mij verander je niet zomaar ;-).

Niet zomaar een missverkiezing

Zaterdagavond kreeg ik te horen dat ik dit jaar deel zou mogen nemen aan de Miss World 2018, provincie Málaga. Ons werd tevens uitgelegd dat we, als we eenmaal door zouden gaan, niet meer mee zouden mogen doen aan andere missverkiezingen. Miss World is namelijk samen met Miss Universe het grootste wat je kunt bereiken op missverkiezingen gebied. Dat dit dus niets was in vergelijking met de missverkiezing die ik ooit had gedaan op mijn 16e, kwam ik nu achter. Ook kwam ik erachter dat ik dit hele missverkiezing gebeuren nogal onderschat had. Er komen dingen bij kijken waar ik niet eens vanwist dat ze mogelijk waren. Laten we beginnen bij het begin.

Er moeten kilo’s af

Zaterdagavond, 23:30. We hebben net te horen gekregen dat we door zijn naar Miss World Málaga en zitten allemaal klaar voor het nawoord. We worden vrolijk gefeliciteerd, maar daarna wordt het al snel serieus. Vanaf nu moeten luisteren naar de organisatie. De meiden met het haar tot hun kont (in Spanje zijn daar nogal veel van) moeten alvast wennen aan het idee dat er een flink stuk af moet. We mogen onze wenkbrauwen vanaf nu niet meer dunner epileren. En er moeten kilo’s af. Heel veel kilo’s. Hoeveel kilo’s zouden ze niet direct zeggen, want dan zouden we direct depressief worden, maar daar zullen ze nog op terugkomen in een privé bericht. Hij maakt een grapje naar een mager meisje dat zíj natuurlijk niets kwijt moest, omdat er anders niets van haar zou overblijven. Ik blijf stil, kijk naar beneden en vraag me af wat er met mij moet gebeuren.

Arm haar blonderen

Nog geen 24 uur na de final casting kwamen de eerste berichten binnenstromen. Je zou denken, “Hè, moet dat, op mijn zondag?” Ja dus. Het moest. Allereerst krijgen we te horen dat we vanaf nu ons arm haar moeten harsen of blonderen.”Wát?” denk ik bij mezelf. “Harsen? AU! En blonderen… Uff. Kunnen we daarmee niet gewoon wachten tot de zomer?”. Daarnaast wordt ons verteld dat we vanaf nu vaak benaderd zullen worden door fotografen, kledingmerken en make-up artiesten die allemaal gebruik willen maken van ons alleen door zo met de naam Miss World Málaga te kunnen pronken. We mogen hier niet op ingaan. Terwijl alle meisjes in de groep braaf oké zeggen, reageer ik niet. Ik lééf van samenwerkingen en ga hier lekker vrolijk mee door. Miss World Málaga profiteert eerder van mijn bereik dan andersom. “Toedels!” denk ik bij mezelf.

Hello, it’s me  

Ondertussen zijn er foto’s van ons gedeeld op de Instagram pagina van Miss World Málaga (Waar jullie dus ook mijn mede-kandidaten zullen vinden!). Ik krijg al snel meerdere DMs van mijn medekandidaten met de vraag of ik ze terug wil volgen. Dat is toch gek om te vragen, denk ik bij mezelf. Ik volg ze allemaal terug, het zijn immers aardige meiden, en neem eens goed de tijd om mijn foto te bekijken…

“WÁT!” proest ik uit.”Dit kan toch niet! Toon, moet je kijken, dit bén ik toch helemaal niet?”

Ik zie mezelf op de foto, maar met wittere tanden en een véél smallere taille dan op de originele foto. Ook klopt er iets niet aan mijn gezicht. Er is iets veranderd aan mijn ogen, of neus, of allebei. En mijn lachrimpels zijn compleet verdwenen! One way or another: ik vind mezelf 10x leuker zonder deze rare bewerkingen. Ik bekijk de foto’s van de andere meiden, die er naar mijn mening veel minder bewerkt uitzien, en vraag me af waarom ze zoveel aan mijn gezicht en lijf hebben geknutseld.

Game on

De game is on. Dit is heftiger dan ik had verwacht, absoluut, maar ik vind het ONWIJS gaaf om mee te maken. Juist door er zo cool in te staan merk ik dat ik veel relaxter ben dan de andere meiden. Ik neem het serieus maar niet té serieus en laat me vooral niet teveel beïnvloeden door wat jury, organisatie of wie dan ook van mij vindt of wilt. Ik ben onwijs enthousiast om alle meiden opnieuw te ontmoeten en ben benieuwd of hier vriendschappen (of juist vijanden? Haha) uit ontstaan. Ik vind het tot nu toe allemaal best extreem, maar dat maakt het juist een hele coole ervaring.

Ja, dit is pas écht een race…

Wat vind jij van de bewerkte foto? Ligt het aan mij of zie ik er echt zo anders uit?

Liefs,

Lau