‘Hoe gaat het?’- ‘Goed, maar druk.’ ‘Ik heb je al heel lang niet meer gezien.’- ‘Ja, maar ik heb het ook zo druk.’ In ons drukke leventje vol studie, sport en social media is een momentje voor jezelf soms erg welkom.  Helaas vind je innerlijke rust niet in de aanbieding bij de Albert Heijn. Waar dan wel?

We leven in een drukke wereld, waarin wifi wordt gezien als een primaire levensbehoefte. Een 24-uurs economie waarin we worden overspoeld door informatie en lawaai. Als al deze afleidingen van buitenaf komen, vind ik dan rust van binnen?

foto 1 blog 3

‘MOETEN?’

Waar we vooral mee worstelen, is het aan alle verwachtingen te willen voldoen. Tuurlijk, we hébben het ook hartstikke druk met praktische dingen, maar de onrust zit hem vooral in schuldgevoel, in vinden dat je dingen eigenlijk anders of beter zou moeten doen. Je run van drie kilometer had makkelijk vijf kilometer kunnen zijn, je belt je vriendinnen te weinig en van die zeven voor dat moeilijke tentamen had je toch best een acht kunnen maken?

Het is belangrijk om naar je eigen gevoel te luisteren. Zodra je jezelf ‘moeten’ of ‘even’ hoort zeggen, is het goed om met jezelf in discussie te gaan: moet het echt? Van wie? Waarom? Moet het nu?

foto 2 blog 3WIEROOK

Al klinkt het wat tegenstrijdig: aan rust kun je dus werken. Geduld is een schone zaak, maar je moet er wel de tijd voor hebben. Heb ik niet. Ongeduld is mijn tweede naam. Dit resulteert vaker dan ik wil in goedbedoelde, maar niet bepaald subtiele opmerkingen (note to self: nadenken voordat je iets zegt) en een verbrande mond (nee, ik kan niet wachten tot mijn pizza afkoelt).

Ongeduldig als ik ben, zou ik meer in het moment moeten leven. Maar ‘in balans zijn met mezelf’, vind ik zo zweverig klinken. Ik brand geen wierook tot de geur is doorgedrongen in al mijn chakra’s. Draag geen helend bergkristal om mijn nek en dans niet met mijn geitenwollen sokken in het maanlicht. Zwieren door het leven als een ware- sorry voor het woord- zweefteef betaamd, dat zit er niet in voor mij.

foto 3 blog 3

POPCORN

Dat wil niet zeggen dat ik niet graag in harmonie met mezelf wil zijn. Dankbaarheid is één van de kortste routes naar geluk, weten we dankzij professionele blijerds als Oprah. Toegegeven, in onze klaagcultuur is er soms niks lekkerder dan een potje zeuren. Toch is klagen en doemdenken net als het eten van een zak popcorn. Als je er eenmaal aan begint, is het verdraaid lastig om ermee te stoppen.

Ook jezelf vergelijken met anderen is een snelweg met als eindbestemming Depressie, want er is altijd wel iemand slanker, slimmer of succesvoller dan jij.

Niet klagen, piekeren of vergelijken, en vooral kijken naar wat voor moois je wél hebt en deze momenten koesteren brengt je innerlijke rust en geluk.

HALFVOL

Het is makkelijker gezegd dan gedaan, maar ik ga het proberen. Eerlijk is eerlijk: ik blijf ongeduldig en vind het heerlijk om soms een potje flink te klagen.

Maar als ik eens goed kijk, is er zoveel om tevreden over te zijn. Ik ben in goede gezondheid, heb lieve familie en vrienden om me heen en mag bloggen voor de leukste site van Nederland (ja, deze ja). Mijn glas is niet halfleeg, hij is halfvol. Wat zeg ik- hij overstroomt!

Liefs,

Bernadette

Bernadette Keizer, Columnist

 

Dit vind je misschien ook wel interessant: