Ik beschouw mezelf als een gelukkig mens. Ondanks dat streberig zijn er vanaf jongs af aan inzit en ik altijd weer een treetje hoger probeer te komen op werkgebied, sta ik geregeld stil bij het heden en ben ik blij met wat ik heb. Wat zeg ik, mocht ik de keuze hebben om dit leven voor altijd te leiden, dan zou ik zonder twijfel de pauze knop indrukken. Laat mij me de rest van mijn leven maar leven zoals ik nu doe en gelukkiger krijg je me niet.

Happiness is in looking at the glass and seeing the truth of the glass. Seeing the half full side and being grateful for it, seeing the half empty side and saying: can I do something about it? And if not, can I accept it?

Het gekke is dat ik geen exact moment kan noemen waar ik me zo gelukkig als nu ben gaan voelen. Toch weet ik zeker: Dit is niet altijd zo geweest. Ondanks dat ik altijd blij was en lol had (ja, fun, dat is ook weer zoiets typisch, zie video), was het nooit genoeg. Als er iemand goed is in meer en beter willen, dan ben ik het wel. Met zo een karakter kan het moeilijk zo niet onmogelijk zijn om je echt gelukkig te voelen. Want hoe kun je écht blij met iets zijn als je vindt dat het beter moet?

Happiness is not about what the world gives you. It is about what you think the world gives you.

Ik stuitte gisteren bij toeval op een video die mij enorm ontroerde. Ik dacht direct: dit is hoe ik het leven zie en wellicht is dát dan ook waarom ik nu zo gelukkig ben. Ik kan me nog steeds geen exact punt in het verleden herinneren waar dit allemaal begon, maar ik denk dat het getriggerd werd toen ik me realiseerde dat mijn oneindige strijd naar een nog beter fysiek nergens op sloeg en ik op die manier nooit tevreden zou worden. Ik realiseerde me dat om gelukkig te zijn, ik gelukkig moest zijn met hoe ik er nu uitzag (en indirect dus met wat ik nu heb en wie ik nu ben) en vooral geen tijd mocht verspillen aan het piekeren over een toekomst die ik toch niet kon voorspellen. Ik leef tot op de dag van vandaag nog steeds op deze manier en het is wat me oprecht een fijner mens (heeft ge)maakt.

Happiness is equal to or greater than the difference between the way you see the events of your life, and your expectation of how life should behave.

Nou hoor ik je fluisteren:”Ja, maar jij hebt makkelijk praten, Lau. Je hebt een geweldige baan en doet full-time wat je leuk vindt.” En dat is waar. Maar toch ben ik geen Enzo Knol, Nikki Tutorials of Kim Kardashian en doe ik iets waarvan ik nét aan kan rondkomen. Ik woon niet luxe en ga niet luxe op vakantie (tenzij het een tof persreisje is ;-)). Ik heb geen zekerheid en het kan zo maar zijn dat ik volgend jaar niet meer interessant genoeg ben. Ik kan waarschijnlijk met mijn opleiding een beter salaris vinden en toch doe ik dat niet. Deze onzekerheden zouden mij vroeger non-stop bezighouden, maar nu zie ik het als een cadeautje. Elke week, maand of jaar dat ik hiervan kan leven is een unieke kans en ervaring en daar geniet ik 100% van. En wie weet pakt het wél allemaal goed uit en kan ik hier nog jaren mee doorgaan! Ik ben realistisch en houd rekening met de toekomst, zonder erdoor opgevreten te worden.

Voordat je je mening klaarhebt wil ik je vragen de volgende video te bekijken. Zelfs al mocht ik met dit artikel maar één persoon zijn of haar kijk op geluk veranderen, dan ben ik daar al dolgelukkig mee.

Liefs,

Lau