Een verloren stem, herpakte motivatie en weer heel wat Spaanse kriebels. Elke week doet het me weer een beetje pijn om een week hier in Córdoba af te moeten sluiten, maar elke week brengt het me ook weer tien keer zoveel geluk wanneer ik zie hoe blessed ik hier ben. Kijk je mee naar de afgelopen week?

maandag

Maandag

Halleluja, dat is geen fijne manier van wakker worden. Kuchend, hoestend en proestend blijf ik hangen in een hoestbui waar geen eind aan lijkt te komen. Zucht. Eigen schuld, dikke bult. De week ervoor had ik al last van mijn keel en zaterdag was het waarschijnlijk verstandiger geweest om thuis te blijven. Na een warme, comfortabele kom havermout prop ik mezelf in wat normale kleren (al ziet het er nog steeds niet uit om over naar huis te schrijven) en koop ik onderweg een paar Strepsils. Wat zijn die krengen duur zeg!

Na een lange dag en veel gegorchel besluit ik een paracetemol te nemen en toch naar de sportschool te gaan. Die zondag had ik mijn workout al gemist en ik voelde me er niet lekker bij. Gelukkig is vandaag slechts het trainen van het bovenlichaam, waar ik nooit zoveel moeite mee heb. 40 minuten later sta ik alweer vrolijk buiten. Dat ging fijn! Soms kan proberen helemaal geen kwaad.

IMG_20150310_122336

Dinsdag

Mijn stem is nu nog erger dan ooit. Ik vang al rare blikken op als ik mijn mond opentrek hier in Spanje, maar ditmaal word ik pas echt door mijn medestudenten raar aangekeken wanneer ik een poging doe wat Spaanse geluiden uit mijn strot te krijgen. Ik besluit die dag maar niet zo actief mee te doen in de les en me schuil te houden in een veilig hoekje, ver van de leraar, samen met mijn Strepsils. Als ik nou heel zielig kijk, hoef ik misschien niets te zeggen. Het werkt- godzijdank.

Die middag stond er een heuze leg day op de planning. Challenging, maar ik moest en zou het proberen. De vorige was immers al een week terug! Weer een paracetemol en vol goede moed verder stuiter ik vervolgens de sportschool door. Het is rustig en ik kan mijn ding doen, zelfs het squatten gebeurt zonder enig publiek. Is dat even fijn! Ook probeer ik voor het eerst mijn nieuwe handschoenen uit, speciaal voor het krachttrainen. Langzaam maar zeker veranderden mijn handen namelijk in mannelijke, ruwe monsters- niet heel charmant. Niet alleen zullen deze mijn handen goed beschermen, ook zijn ze gewoon hartstikke tof! Te koop bij Decathlon.

Woensdag

Woensdag

Heb je ooit wel eens Griekse yoghurt of kwark met (Smart) proteïn geprobeerd? Moet je doen! Door de combinatie van de stugge kwark en/of Griekse yoghurt, samen met de smart proteïn (die wat dikker van structuur is) creëer je het meest awesome toetje ooit. Wel even heel goed roeren, anders krijg je klontjes. Een soortgelijke bak staat minimaal eens per dag op het menu bij huize Laura. I LOVE IT.

Runninglau.com zit al op de 215.000 views met bijna 28.000 unieke bezoekers per maand! Zo enorm tof om te zien hoe onze community groeit en vooral hoe jullie, als lezers, meegroeien. Zo zie ik talloze meiden of mannen voorbij komen die mij twee jaar terug vertelden dat ze net begonnen waren met hardlopen, terwijl ze inmiddels al hele races volbrengen. Heel gaaf. Wat ben ik trots op ons!

donderdag
Donderdag

Zeggen ze niet dat je van hardlopen er beter uit gaat zien? Mijn god. Inmiddels gaat het met mijn stem goed, maar het blijkt dat de verkoudheid nog redelijk diep in mijn hoofd genesteld zit. Na een run van 8 kilometer, die overigens niet makkelijk ging, kom ik hijgend, puffend en vooral ROOD weer thuis aan. Voor een momentje was ik bang dat mijn hoofd zou gaan ontploffen van al het snot dat er in vast zit, maar gelukkig viel dat mee. Mooi, want er stond die avond een uitje op de planning: blue day!

Dankzij een speciale dag op de Universiteit van Córdoba was ik vrij op vrijdag en hoefde ik dus voor een keer eens niet om 06:15 mijn bed uit te rollen. Heerlijk. Als student kom je niet weg zonder een vrije dag uitgebreid te vieren, en dus gingen we die avond naar een zogenaamde ‘Botellón’, wat letterlijk staat voor een fles drank, maar neerkomt op een thuisfeestje. Gezellig dat het was! Na een avond vol gelach en gedans belandde ik tevreden in mijn bedje.

Meneer X? Die was er natuurlijk ook die avond. Was ik even blij dat mijn hoofd weer op tijd een normale kleur had aangenomen.

Vrijdag
Vrijdag

Vrijdag, een dag compleet gewijd aan de studie. Al dagen ben ik uren aan het blokken op het vak ‘Ética social y profesional’ en ‘Humanismo y Ético’, maar man, wat een taaie hap. Tweehonderd pagina’s Spaanse filosofie is dus echt zo moeilijk als het klinkt. Wanneer zelfs mijn Spaanse studiegenoten niet snappen wat de woorden betekenen ben ik ten einde raad. Hoe ga ik volgende week woensdag ooit deze twee examens halen?

Die avond geven mijn huisgenoten een barbecue op het dakterras boven onze kamer. Moe van de nacht ervoor en vooral hersendood van al het studeren ben ik van plan in eerste instantie niet te gaan. Enkele minuten later blijkt al dat studeren geen mogelijkheid is met al het gestamp, gelach en de muziek die rechtboven mijn kamer klinkt. Vermoeid kleed ik me toch maar om en tut ik me snel even op om mijn hoofd te laten zien boven. Heel even denk ik er zelfs over om weer uit te gaan, en loop ik om 23:00 naar beneden om mijn tas te pakken. Bij het zien van mijn bed verandert die gedachte echter als sneeuw voor de zon en duik ik stiekem, zonder het aan iemand te melden, snel me vertrouwde bedje in. Heel even voel ik me schuldig het niet verteld te hebben, maar daar heb ik niet eens de tijd meer voor. Ik val nog geen 5 minuten later als een blok inslaap.

Zaterdag

Zaterdag

Om 09:30 word ik wakker van de zon die naar binnen piekt. Wow! 10,5 uur slaap heb ik al in geen weken gehad. Ik voel me herboren en stap na een flinke kom havermout regelrecht naar de sportschool toe. Workout nummer 4 staat op de planning en ik heb er het volle vertrouwen in. Dat niet alleen, ook het feit dat in het weekend Spanjaarden liever niet aan sport doen maakt sporten op zaterdag een heel stuk fijner. Binnen de kortste keren ben ik klaar met mijn workout en ga ik met een heerlijk gevoel naar huis. De rest van de dag breng ik studerend door en kijk ik al uit naar de avond. Meneer X geeft een ‘Bottelón’ en daar wil ik natuurlijk maar al te graag bij zijn. Gelukkig maar, want ik heb er ongelooflijk veel lol. Giechel. What’s happening to me? 

Oh, en nee, het is niet de mysterieuze Spanjaard op de foto, zoals vorige week ook al veel van jullie dachten. Hehe!

zondag

Zondag

Ik ben gek op zondagen! Na een goede nachtrust (goh, dat doet niet alleen wonderen qua energie, maar ook mijn huid is aanzienlijk beter dan de voorgaande stressweken) spendeer ik heel de middag op het dakterras met de studieboeken voordat ik ga hardlopen. Dit keer ga ik niet alleen, maar met mijn huisgenoot Chiara, uit Italie. Het is de eerste keer dat ze gaat hardlopen en dus heb ik haar beloofd met haar mee te gaan, ze is namelijk zo een lieverd! 20 minuten, rond de 2 kilometer en heel wat gezelligheid verder geef ik er een dikke high five. Dat heeft ze toch maar mooi gedaan. Vanaf nu belooft ze me minimaal 3 keer per week te gaan. Mocht ze dat niet doen, dan krijgt ze natuurlijk een schop onder de kont van Runninglau.

Na de gezellige run moeten er zelf ook nog wat kilometers aangetikt worden. Met zware benen (legday heeft gewerkt!) ren ik een heerlijke 5 kilometer in 26:00 minuten. Redelijk, helemaal gegeven de hellingen en zon op dit uur van de dag. Zandvoort, ik ben klaar voor je.

Hoe was jouw week?

Liefs,

Lau

 

Dit vind je misschien ook wel interessant: