Waar mijn wekelijkse fotodagboeken van de afgelopen weken allemaal een samenvatting waren van ‘veel werken’, ‘vermoeidheid’ en ‘stress’, kijk ik op het fotodagboek van de afgelopen week terug met een heerlijk gevoel. Want man, wat heb ik een fijne week gehad, ondanks de domper van zaterdag. In het kort: weer echt genieten van het hardlopen, keihard knallen in de sportschool & natuurlijk: Carnaval! Bestond dit weekend jouw cardio ook uit de Polonaise lopen?

maandag

Maandag

Na een ochtend ‘Innovación en la Empresa’ wandelde ik met een verdacht goede mood richting huis. Die nacht ervoor had ik niet zo goed kunnen slapen en vandaag was ik eveneens onrustig. Toch was dit niet iets negatiefs. De nieuwe website had voor zo veel opluchting en blijdschap gezorgd dat ik simpelweg heel de dag als een vrolijk bijtje door het leven ging, zo vrolijk, dat het me zelfs mijn slaap kostte die nacht. Ook aan mijn lunch die middag was te zien dat de blijdschap hoog zat, en creëerde ik ongemerkt een waar zonnetje op mijn bord. Hier in Spanje is de Kaki vrucht trouwens mijn guilty pleasure, ik eet er minstens twee op een dag. Overdreven? Ja. Lekker? JA!

Om het zenuwenlijertje in mij een beetje te kalmeren zat er niets anders op dan voor een relaxte run te gaan, dit keer zonder muziek en met mijn internetverbinding uit. Gewoon even lekker hardlopen, het hoofd leegmaken. Alsof Córdoba mijn positieve energie voelde kwam de zon tevoorschijn en werd het een heerlijke zonnige run tussen de Spaanse palm- en sinaasappelbomen.

Dinsdag

Dinsdag

Ook dinsdag was de motivatie hoog, zoals je misschien al op Instagram voorbij zag komen. Al knabbelend op een Quest bar (ditmaal de apple pie, die is LEKKER!) uploadde ik een post op Instagram. Ik had er zojuist een dag colleges opzitten en ging direct door vanuit de universiteit naar BasicFit, wat ongeveer een half uurtje lopen is. Ik merk dat wanneer ik direct vanuit school ga, ik méér energie heb en bovendien gemotiveerder ben.

Het was tijd om het bovenlichaam te trainen, en dat ging goed ook. In de sportschool was het tevens spitsuur, maar gelukkig heb ik die ijdele Spanjaarden even een poepie laten ruiken. Wat nou, enige chick in het krachthonk? Dat noemen we #GIRLPOWER.

Tevens arriveerde er een héél leuk pakketje van Adidas, waar ik stiekem al een tijdje naar uit keek. In dit pakketje zaten de nieuwe Adidas #ULTRABOOST, de opvolger van de Adidas Boost 2.0. Of deze ook daadwerkelijk de vorige versie overtreffen? Dat hoor je snel!

IMG_20150211_150327Woensdag

Woensdag, de dag dat ik besloot mijn voeding anders aan te gaan pakken. Voorheen had ik altijd mijn voeding bijgehouden via een calorie-tracker, maar ik merkte dat ik er een beetje gek van werd. Overdag at ik onbewust te weinig, waardoor ik ’s avonds nog héél veel had in te halen en met buikpijn in bed belandde. Tevens leek het behalen van de juiste verhoudingen in voedingsgroepen een onmogelijke optie. Toen mijn coach dan ook voorstelde de handpalm methode te gaan gebruiken, een methode waarbij je met je hand meet en op de verdeling van je bord let, was ik erg enthousiast om dit te proberen. Tevens die dag was ik weer in de sportschool te vinden voor het trainen van de benen en billen. Niet mijn favoriet: het is namelijk zwaar. Heel zwaar.

Aankomende woensdag komt de eerste Personal Body Plan update online. Stay tuned!

donderdag

Donderdag

Mango’s, zijn ze niet prachtig? Al helemaal wanneer ze rijp zijn. Confession:  ik koop niet zo vaak mango’s omdat wanneer ik ze koop, ik meteen de hele mango in 5 minuten opkluif. Niets is zo lekker als een verse, sappige mango uit de hand eten. Sight.

Ook donderdag was ik weer te vinden op de universiteit van Córdoba. Donderdag is de ‘ergste’ dag, met eerst 2 uur ethiek en humanisme, gevolgd door 2 uur sociale en professionele ethiek, met een paar uren ertussen. Die woensdag viel het me al op dat ik hoofdpijn had, maar na een dag vol lessen stond mijn hoofd op springen. Ik had andere studenten ook al gehoord over griepjes en hoofdpijn. Please, word niet ziek, Lau. Het is Carnaval dit weekend!

Na een halve coma-slaap ontwaakte ik bijzonder genoeg zonder ook maar enige hoofdpijn. Had dat middagdutje van 3 uur toch goed gedaan. Mooi, want nu kon ik met een gerust hart naar de sportschool voor de derde trainingsdag die week: lowerbody . Dat ging, ondanks de hoofdpijn eerder die dag, verdomd goed.

Vrijdag

Vrijdag

Heel vroeg op, college, sportschool, college- is hoe mijn dagen er doordeweeks uitzien. Ook deze week ging ik in gym-outfi t en al naar de universiteit. Levert trouwens grappige blikken op. Na een redelijk goede nachtrust (redelijk, want de buren hadden geloof ik nog al een knallend feest die nacht ervoor, waar ik heerlijk van mee kon genieten) was ik vreemd genoeg weer gemotiveerd om naar de sportschool te gaan. Zou het dan echt gebeuren dat voor de vierde keer op een rij, mijn training GOED ging? Kon het me bijna niet voorstellen. Tot op heden waren de krachttrainingen namelijk iets wat me enorm veel energie en moeite kostte.

Toch gebeurde het: met een enorm grote glimlach verliet ik de sportschool na de vierde en laatste training die week. Zelfs al was het #lowerbodyday, het ging goed. En dat voelde goed. Ik denk stiekem dat dit toch verband houdt met het feit dat ik niet zo veel stress en slapeloze nachten meer heb m.b.t. de website. Niet te omschrijven, zo fijn.

Die avond was het tijd om te feesten, het carnaval weekend was officieel begonnen. In piraten-outfit en al waggelde ik naar het appartement van een Spaanse klasgenoot, die een verkleedfeest thuis organiseerde voor zo’n 40 man. En lol dat we hadden!

Zaterdag1

Zaterdag

Om 09:30 werd ik wakker na slechts 3 uur slaap, maar verder slapen was geen optie. Mijn maag was van slag en ik voelde me verrot. Shit. Dat was niet het plan, vandaag zou immers het echte feest beginnen. Om toch nog zo effectief mogelijk mijn brakke dag te spenderen besloot ik een wasje te draaien en een grote schoonmaak te houden voor mijn vertrek naar Cádiz, dat later die dag zou plaatsvinden, niet wetende wat me nog te wachten stond. Ondanks mijn kater had ik er enorm veel zin in, heel Spanje heeft het namelijk altijd over Carnaval in Cádiz. Dat moest dus wel geweldig worden. DACHT IK.

Toen we om 21:00 (eindelijk) na een autorit van 4 uur (waarbij ik vol goede moed mijn drank van die dag ervoor in probeerde te houden) arriveerden, werd al duidelijk dat het een iets andere Carnaval dan gepland zou worden. Het regende en waaide, en goed ook. Dat was een probleem, want in Spanje is het traditie om Carnaval ‘por la calle’ te vieren, of te wel: op straat.

Om 23:00 kwamen we aan in Cádiz, waar ‘het feest’ begon. Brak, misselijk en vooral koud baande ik me tevergeefs een weg door de menigte (tienduizenden verkleedde mensen) in de hoop ergens een bar of kroeg aan te treffen. Ik leek de enige te zijn die op zoek was naar een plek om te schuilen, weg van de kou en regen, want om mij heen kakelden en dronken de Spanjaarden vrolijk door. Muziek of feesttenten waren er niet, gewoon drinken op straat was waar het er hier om ging. Dat was een probleem, want drank kon er bij mij niet meer in, tenzij ik wilde dat het er meteen weer uit kwam. Misschien toch maar iets minder moeten drinken, die dag ervoor.

Zaterdag2

Van 23:00 tot 08:00 ‘s ochtends swierven we buiten in de regen en wind, aten we pizza en Burger King tot we niet meer konden, probeerden we te dansen op de muziek die er niet was om ons warm te houden, tot het moment dat we eindelijk zeiknat, moe en chagrijnig de eerste bus konden pakken naar het plaatsje waar ik verbleef die nacht. Om 08:00 lag ik in bed.

Zondag

Zondag

15:06: ik ontwaakte uit mijn coma en propte hongerig een bord cornflakes naar binnen. Nog ietwat rillerig speelde ik de vorige avond opnieuw af in mijn gedachten. Wát een verschrikking. Dat ik het nog had overleefd was een wonder. Ik voelde me niet alleen koud en moe, ook baalde ik me enorm dat ik me zo had laten gaan qua eten. Want hoewel ik enkele alcoholische drankjes prima in mijn Personal Body Plan kan laten passen, zijn 2 pizza’s, 2 ham-kaas broodjes en een Whopper-menu bij de Burger King weer iets lastiger te verwerken.

Om 21:00 kwamen we weer aan in Córdoba. Wat was het fijn weer in mijn eigen, schone en vooral warme appartementje te zijn na dit weekend. Poeh. Na een bord gezond eten, wat blogs te hebben geschreven en e-mails te hebben beantwoord, dook ik gelijk mijn bed in.

Tijd om weer te knallen maandag.

Hoe was jouw week? Heb jij Carnaval gevierd? En hoe deal jij met de momenten dat de ‘gezonde plannen’ wat minder gaan?

Liefs,

Lau

Dit vind je misschien ook wel interessant: