Vanaf deze week zullen de diaries één week achter lopen. Dankzij de NY city guide van vorige week maandag heb ik deze week de kans gehad één week te wachten met een diary en daarom nu te schrijven over de week van 16 tot en met 22 mei, maar dan beginnend op dinsdagochtend i.v.m. ons reisje naar NY. Dit geeft mij niet alleen de mogelijkheid vooruit te plannen en mijn tijd efficiënter in te delen, het loopt op die manier ook gelijk met mijn vlogs. Let´s start!

maandag

Dinsdag: De wonderen van make-up

Dinsdagmorgen, 07:00. Normaal zou ik nu fris en fruitig ontwaken met enorm veel zin om de dag te binnen, maar deze keer is de realiteit nét een tikkeltje anders. Hier sta ik dan, samen met Lienke, op Schiphol. We zijn net aangekomen in Amsterdam na een vlucht van 8 uur. Dat we het geweldig gehad hebben in New York is duidelijk, maar ook het feit dat we in 2,5 dag véél te weinig slaap hebben gehad is niet te missen. In New York is het nu namelijk middernacht en dat betekent dat we één hele nacht aan slaap missen! Met wallen tot onze knieën en een tikkeltje chagrijnig strompelen we Schiphol door. Beiden een tikkeltje humeurig, omdat we weten wat ons te wachten staat: over twee uur precies moet ik in Amsterdam zijn voor een photoshoot voor de Women´s Health. Normaalgesproken iets om heel enthousiast over te zijn, maar na een nacht zonder slaap was dat enthousiasme toch iets minder aanwezig. ´Hoe gaan ze in gódsvredesnaam ooit mijn the-walking-dead-look omtoveren tot iets ´leuks´?´ – Vraag ik met bezorgde blik aan Lienke. Hellup!

Om 08:30 kom ik aan bij de Westergasfabriek, waar ik de eerste blijk te zijn. Van binnen moet ik lachen. Altijd ben ik te laat, maar zodra ik vanuit New York kom weet ik te vroeg te arriveren. Petje af, Lau! Om 09:00 is het team compleet en mag ik de visagie in. Het resultaat is verbluffend: niet alleen mijn wallen zijn weggetoverd, ook hebben ze zowaar wat van mijn vette, futloze haar weten te maken! Van 10:00 tot 15:00 zijn we aan het filmen en opnemen voor de mini-comercial die volgende maand al op de social media kanalen zal verschijnen. Exciting!

woensdag

Woensdag: jetlags, runs & city guides

Na een lange nachtrust ontwaak ik pas om 10:00. Een record! Heerlijk voelt het, even niets te ´moeten´. Ondanks het feit dat ik misschien dan wel geen afspraken heb staan, weet ik dat me veel te wachten staat. Vóór maandag a.s. moet ik niet alleen mijn final Research Plan inleveren, morgen staat er een belangrijke toets op de planning én moet ik de artikelen inclusief guide voor New York in elkaar zetten. En dan nog de video voor zondag! In een video editen gaat waarschijnlijk het meeste werk zitten van alles. Vooral bij een vlog als die van New York, waar er 100 verschillende korte video´s zijn opgenomen, ben ik minimaal 10 uur kwijt aan het editen. Oef! Ik besluit voor mezelf een duidelijke planning te maken en met mezelf af te spreken wanneer ik wáár precies aan ga werken. Zoals ik al eerder in mijn tips voor beter plannen aangaf, is dat enorm belangrijk. Anders blijf ik elke dag een ´beetje´ doen en krijg ik uiteindelijk niets helemaal af. Zo zonde van je tijd!

Later die middag besluit ik voor een run te gaan. Ondanks dat we één keer hebben getraind afgelopen weekend, heb ik ervoor gekozen geen hardlopenschoenen mee te nemen op reis. In zo´n enorme drukke en onbekende stad kost het uitstippelen van een route veel tijd. Wanneer je dan maar 2,5 dag hebt, dan kun je die beter benutten!

jdjd

Donderdag: tentamenstress

´Als ik gewoon nu al mijn sportkleding in duik, misschien dat ik dan mijn tentamen net zo zal vlammen als bij de workout die ik vanmiddag ga knallen.´ Was mijn eerste gedachte toen ik mijn bed om 06:00 uitrolde. Man, jetlag-alert! Me geheel bewust van het feit dat ik zo een enorm belangrijk tentamen op de planning heb staan krijg ik bijna geen hap door mijn keel die ochtend. Het laatste Engelse examen, niveau EI6, staat op de planning. Mocht ik deze halen, dan betekent dat dat ik heel Business English heb afgesloten. Haal ik hem niet, dan zou dat betekenen dat ik sowieso het volgende semester in Nederland zou moeten zijn om elke week de klassen bij te wonen. Met oog op Spanje is dat het láátste wat ik wil. Ik knijp hem. Het niveau is enorm hoog en de leraren streng. Ik besluit me er niet al teveel door laten beïnvloeden. Onnodige gedachten uit, hersenen aan. Gaan met die banaan!

Met het zweet in m´n nek loop ik de examenzaal uit. Ik heb alle tijd benut die er was en ben zo geconcentreerd mogelijk te werk gegaan. Ik heb er zelfs een redelijk goed gevoel over, maar durf het niet hardop uit te spreken. Afwachten maar. Om mezelf af te koelen besluit ik direct na het examen richting de Changing Life Hub te gaan. Het lijkt zijn vruchten af te werpen: 2 uur later en een DoorMeal verder rol ik met een enorm voldaan gevoel de sportschool uit. En nu maar hopen op het beste!

hhh

Vrijdag: Onderzoeksplan ongein

Vrijdag, de dag die ik heb ingepland voor de studie. Vandaag, zoals ik mezelf heb beloofd, zal ik heel de dag gemotiveerd en gedisciplineerd aan mijn Research Plan zitten. Ahum. Dat kost me meer moeite dan gedacht. Rond het middaguur besluit ik mezelf even snel ´uit te laten´ en voor een 7 kilometer run te gaan. Je zou denken dat ik op zo´n moment zin heb om te hardlopen, maar de waarheid is totaal het tegenovergestelde. De studie maakt me lamlendig en laat me met een zeikerig gevoel achter. Júist om die reden schop ik mezelf de deur uit. ´Hup, niet aanstellen Lau, gaan!´

Ik bleek gelijk te hebben. Na de run voel ik me weer herboren en weet ik vrijwel heel het plan verder uit te werken en te verbeteren. Ik besluit tevens de onderzoeksvraag om te gooien. Iets dat wellicht niet heel erg slim is om te doen zo last minute, maar mijn supervisor was niet te spreken over de eerste versie. Het is alles of niets.. ´s Avonds om 23:57 lever ik het document in bij mijn supervisor. En weer staat er niets anders op dan afwachten. Man, wat een zenuwen deze week!

jfjf

Zaterdag: Nooit meer!

Ik word wakker met het beste nieuws ooit. Of nou ja, op dat moment zelf weet ik dat nog niet. Bij het openen van mijn What´s App blijkt één van mijn studiegenoten al de cijfers binnen te hebben van het tentamen van donderdag. ´Oh god´, hoor ik mezelf hardop zeggen. Met shakende handen open ik mijn e-mail, wat overigens drie keer zo langzaam als normaal lijkt te gaan, en tot mijn grote verbazing zie ik een 7 staan. Een 7 voor Engels is als een 10 voor ieder ander vak. Ondanks de strenge regels en mijn negatieve feedback bij oefententamens heb ik het gewoon geflikt! NOOIT MEER ENGELS! Mijn dag kan niet meer stuk. Wat zeg ik, mijn week kan niet meer stuk. Dit is facking amazing.

uuu

Zondag: rainy runs

Zondag word ik nog steeds wakker in een vrolijke roes dankzij het cijfer van de dag ervoor. De enige tegenvaller is het weer. Er staat een lange afstandsrun gepland en dat terwijl de regen vandaag met bakken uit de hemel valt. Getsie! Gelukkig zijn we niet gemaakt van suiker. Ik vraag mijn vader met me mee te gaan en weet hem ondanks het feit dat hij gisteren al is wezen rennen, ervan te overtuigen dat hij gezellig mee rent. Na 3,5 kilometer draait hij om: 7 is genoeg voor vandaag. Ik besluit zolang mijn enkel het toelaat nog even door te zetten. Het gaat super lekker! De regen heeft zelfs juist een verfrissend effect. Na 13 kilometer houdt mijn enkel het voor gezien en besluit ik eraan toe te geven. Er staat immers nog een lange dag werk op me te wachten en ook mentaal gezien voel ik me al moe worden. Met een voldaan gevoel kom ik thuis aan, spring ik onder de douche en ga ik druk aan de slag met mijn New York City Guide. Ik kan werkelijk waar niet wachten deze te delen!

Moe, blij en vooral een tikkeltje trots sluit ik die avond rond middernacht de week af. Wauw.

Hoe was jouw week?

Liefs,

Lau