Deze week veranderde ik van een normaal, average girl-type naar het type persoon dat vliegtuigen mist. Een bizarre week die zowel in Nederland als Spanje beleefd werd. Lees je gezellig mee?

Captura de pantalla 2016-03-23 a las 20.58.12

Maandag: the ´clean´ girl

´Hm´, mompel ik tegen mezelf. ´Dat voelt nog best goed´. Ik rol mijn bed uit en kom al snel tot de ontdekking dat ik tóch iets meer spierpijn heb dan gedacht. Zware benen-alert! Gisteren was de Zandvoort Circuit Run en ik zit nog steeds een beetje in de overwinningsflow. Heerlijk gevoel, het gevoel van winnen, winnen van jezelf. Ik besluit de dag rustig te beginnen met een uitgebreid ontbijtje: een sappige, mango, Skyr yoghurt & noten, zaden en moerbeien. Omdat de #cleanmetlau challenge me zo goed is bevallen, besluit ik het ´clean´ eten gewoon door te zetten, maar dan iets minder streng. In een artikel en de video van woensdag kom ik hier uitgebreid op terug! Ondanks dat ik het verder rustig aan doe vandaag, doe ik een 15-minuten lange ab-workout met de Nike+ training app. Nu met de marathon in beeld, moet ik aan mijn core werken. Hij is pittig, maar gelukkig weer voorbij voor ik het doorheb. Feel the burn!

oo

Later die dag post ik een best persoonlijke post op Instagram. Ik zit nu alweer enkele maanden in de spieropbouw fase en dat betekent dat er ook weer wat kilo´s bij zijn gekomen. Ik ben nu zelfs op mijn zwaarste gewicht ooit! Soms vergt dat best een mentale challenge, maar het gevoel dat ik lekker en zelfverzekerd in mijn vel zit, kracht en energie heb voor 3, dat wint het van alles. Ik voel me heerlijk!

IMG_3194

Maandag part 2: het meisje dat vluchten mist

Drama. Je vliegtuig missen vond ik altijd voor onverstandige, niet oplettende mensen. Nu ben ik er één van. AHUM. Vandaag vlieg ik naar Spanje en zoals elke dag ga ik ´s ochtends eerst braaf mijn TO-DO lijstje af. Hoewel ik het niet zo heel fijn vind dat ik laat vlieg en dus ´s nachts aankom, vind ik het aan de andere kant ook wel lekker. Nu kan ik mooi nog even aan de studie, trainen en werken. Prima!

Om 20:00 kom ik aan op Schiphol en ben ik blij dat ik vroeg ben. Nog een uurtje de tijd, die ik verstandig besteed aan een ´Skinny Cappuchino´ met een suikervrije vanilla-drop van de Starbucks. Heerlijk, smaakt ultra zoet en qua calorieën houd je het nog redelijk binnen de perken op die manier. Wanneer ik om 21:20 klaar zit om richting de gate te lopen, krijg ik een notificatie van Vueling: vertraging. ´Potverdikkie´, denk ik nog. ´Zeker weer een half uur, ze zijn altijd zó sloom in Spanje!´. Ik lees het bericht nog eens goed door, en tot mijn schrik zie ik iets staan wat ik helemaal niet wíl zien staan: 3 uur vertraging. Ik vertrek niet om 21:40, maar om 00:30. Dan kom ik om 03:00 vannacht aan! Flink wat mokken en zeuren later heb ik er vrede mee, maar chagrijnig ben ik wel. Alle tentjes dicht op Schiphol, niets te vreten of drinken. Hungry Lau.

Om 22:40 krijg ik het volgende berichtje. ´Dit kan niet waar zijn´, maar ja hoor: de stakingen in Frankrijk hebben ervoor gezorgd dat de vlucht wéér vertraagd is. Dit keer niet naar 00:30, maar naar 02:00. WHUT! Ik besluit beleefd aan de stewardessen te vragen of het écht zo is en of ik in de tussentijd naar huis kan om even te slapen. Nog 4 uur op het vliegveld zie ik écht niet zitten. Het blijkt geen probleem te zijn. Eenmaal thuis aangekomen kan ik niet slapen, het is ook zo een gekke avond geweest. Om 00:00 check ik nog even mijn telefoon op een update, maar 02:00 staat nog steeds netjes aangegeven. Wanneer om  00:30 mijn wekker gaat om naar Schiphol te vertrekken, krijg ik 00:35 opnieuw een notificatie van Vueling binnen: wijzijging in tijd. Het vliegtuig gaat nu niet om 02:00, maar om 00:54. WAT! Alleen met de auto is het al 30 minuten! Ik probeer desondanks op volle snelheid naar Schiphol te sjezen, sprint vervolgens over heel het vliegveld (goede reclame voor mijn blog ;-)) om uiteindelijk bij een lege embarking aan te komen. Geen vliegtuig meer te bekennen. Overigens wel het vliegtuig naar Barcelona, dat nog steeds zoals aangegeven om 02:00 vertrekt. 100 open monden kijken me aan. Applicatie en SMS dienst bleken problemen te hebben, weet de stewardess van KLM mij te vertellen. Ik ga met dikke tranen, wallen en een paar grijze haren terug naar huis. Wat een slechte film.
Captura de pantalla 2016-03-26 a las 23.13.40

Dinsdag: where is the love?

Zodra ik wakker word is het eerste wat ik lees het verschrikkelijke nieuws vanuit België. Hoewel er op dat tijdstip nog niet veel bekend is, voel ik dat het fout zit. Ik voel me direct diep schuldig voor mijn drama van de nacht hiervoor (hoe durfde ik, ik mag van geluk spreken dat ik veilig ben) en tegelijkertijd kruipt er een enorm angstig gevoel over me heen. Het komt zo dichtbij. Niet alleen hier in Nederland, maar wereldwijd zijn er zoveel verschrikkelijke dingen gaande.

KFKF

Die dag besluit ik te gaan hardlopen en mijn gedachten te focussen op het werk dat er nog ligt. Toch blijf ik heel de dag met de vraag of het nog ooit goed komt met de mensheid. Onbegrip over hoe we elkaar zulke dingen aan kunnen doen. Where´s the love?

IMG_3278

asddaf


Woensdag: mom power

Woensdagmorgen staat er een interview gepland voor Fashionista, waardoor ik al vroeg uit de veren ben. Ik sta overigens op met een aangename verrassing: mijn moeder die vraagt of ik vandaag mee wil naar de sportschool. En of ik dat wil! Zoals ik al in mijn Friday Faves afgelopen vrijdag uitlegde, is het ongeveer een half jaar geleden dat ze stopte. Ik heb een nieuw schema samengesteld en ze is weer 100% gemotiveerd om te gaan knallen. Go mom! Zelf weet ik ook een heerlijke full-body workout eruit te persen en eindigen we de dag met een heerlijk, welverdiend bordje voedsel.

fjf

Donderdag: 10k´s & Spanjaarden

Mijn alarm gaat en ik overweeg sterk om te blijven liggen. Om 07:00 een 10 kilometer op de planning hebben staan is nou niet bepaald waar mijn hoofd naar staat, op deze vroege morgen. Wanneer mijn hersenen langzaam maar zeker beginnen te werken, herinner ik me dat ik geen keus heb. Wat zeg ik, ik krijg zelfs spontaan zín om te gaan hardlopen: vanmiddag, om 13:00 precies, vertrek ik weer naar Schiphol om mijn vlucht naar Málaga deze keer wél te halen. Zó excited! In alle vrolijkheid duik ik mijn schoenen in en begin ik met rennen. Helaas gaat dit iets (lees: véél) zwaarder dan gehoopt, maar so be it. Eenmaal thuis zit ik met een geweldig voldaan gevoel op de bank. Ik maak nog wat laatste studieopdrachten af en vertrek. Doei Purmerend, tot over 10 dagen!

djd

Vrijdag: zonnestralen en ab-workouts

Ik word wakker van de warme zonnestraal die door het raam prikt en recht op mijn linkeroog schijnt. Ik voel meteen dat het mooi weer is buiten en er kruipt een heerlijk zomers gevoel door mijn lichaam. Wanneer ik op de klok kijk, zie ik dat het inmiddels al 11:00 is. Wauw! Enthousiast wek ik Antonio, die iets minder enthousiast reageert wanneer ik hem vertel dat ik een morning-workout wil doen voordat we ontbijten. Toch gaat hij met me mee naar het terras, de knapperd. Ik hou het kort door 3x 13 push-ups te doen (seriously, meer lukt me niet en dat is dan ook precies de reden dat ik het aan het oefenen ben) en een 15 minuten ab-workout van de NTC Nike app te doen. Wanneer ik al zwetend en al van mijn matje kom, ligt er een heerlijk maaltje op me te wachten. De rest van de dag spenderen we met bordspelletjes en boeken op het terras.

Zo´n nietszeggende, heerlijk rustgevende dag heb ik in tijden niet gehad. We genieten.

dkkd

Zaterdag: Bujalance, Spaanse gastvrijheid & killende runs

Vandaag besluiten we de dag rustig te beginnen en extra uitgebreid te ontbijten. Ik maak mijn specialiteit (lees: havermout ;-)) en we gaan langzaam maar zeker richting het centrum. Een bezoekje aan de Decathlon mag niet ontbreken, en al helemaal niet bij het doel dat Antonio zich eerder deze week heeft gesteld: zomer 2016 moet hij in vorm zijn. Vastberaden en gemotiveerd heb ik hem kunnen overhalen om het één en ander in huis te halen om te trainen, waar ik dan ook mooi gebruik van kan maken op de dagen dat ik niet aan gymmen toekom. We kopen een mutli-functionele pull-up bar (het soort waar je ook meteen push-ups en dips kan doen), matjes en elastieken. Ultra gemotiveerd komen we de Decathlon uit en gaan we richting onze volgende bestemming: Bujalance, zijn geboortedorp. Bij aankomst ligt er, zoals altijd, een enorm bord lekkers op me te wachten. Er is deze keer rekening gehouden met mijn ´dieet´ (ik heb me er inmiddels bij neergelegd dat ´gezond´ eten een dieet genoemd wordt) en krijg een huge bord groene bonen met scrambled eggs en kipfilet. De perfecte ondergrond voor wat er later die middag ons te wachten staat: een intense workout in de bergen.

Wanneer het eten eindelijk een beetje gezakt is duiken we in onze sportkleding. Toegegeven: het kost me aardig wat moeite hem zover te krijgen, maar wanneer hij dan eenmaal zijn mind-set juist heeft gezet, gaat hij er voor. We beginnen met een serie push-ups en dips, waarna onze run begint. Hoewel we maar voor een 5 kilometer run gaan, ben uitgeputter (is that even a word?!) dan ooit te voren. Man! De bergen van Bujalance zorgen ervoor dat ik al hijgend en misselijk thuis kom, maar that´s okay.

jrjr

Captura de pantalla 2016-03-26 a las 23.12.52

Zondag: waar zondagen voor bedoeld zijn

Zondag doen we waar de zondag voor bedoeld is: rusten. We spenderen héél de dag op het terras, gaan even naar buiten om van de boulevard te genieten en sluiten de dag af met een champignon-pizza, een risotto én prachtige tonijnsalade bij een pizzeria met prachtig uitzicht over zee. Morgen moet Antonio weer naar zijn werk en kan ik ook weer aan de bak, een beetje extra rust is dus zo´n slecht idee nog niet. Viva la vida!

Hoe was jouw week?

Liefs,

Lau