Maandag, je bent er weer veel sneller dan gehoopt! Met een enorme grijns kijk ik terug op de afgelopen week. Lees je gezellig mee?

mAANDAG

Maandag: Workout wonder

Ik begin mijn week zoals ik hem het liefst begin: met een goede workout. Nogmaals, ook ik geef toe dat ik me het liefst nog een keertje omdraai wanneer mijn wekker ´s ochtends vroeg op zo´n beetje de rotste dag van de week (lees: blue Monday) gaat, maar ik weet óók dondersgoed hoe ik me zal voelen als ik wél uit bed rol en mezelf eens een poepie laat ruiken. En dat bedoel ik niet écht natuurlijk, al zou het best een goede manier zijn om jezelf uit bed te krijgen. ;-)

Vorige week heb ik een week lang weten te overleven zonder ´slechte´ hapjes en ik besluit deze trend nog even voort te zetten. Wetende wat voor weekend eraan zit te komen is wat compensatie helemaal zo erg nog niet. ´s Avonds houd ik het lekker simpel door zalm in de oven te bereiden (duurt lang, maar scheelt werk) en daarbij lekker wat aardappeltjes (óók uit de oven) en verse groenten te maken. Ik eet nog net mijn vingers er niet bij op.

hhh

Dinsdag: School Shizzle

Dinsdag is mijn langste dag op de Hoge School van Amsterdam en elke seconde lijkt wel een uur te duren. Ik word flink onder druk gezet door enkele leraren en met mijn neus op de feiten gedrukt wanneer er een groot papierwerk al volgende week af blijkt te moeten zijn. En dan heb ik het nog niet eens over de Engelse opdrachten, die om mijn Academisch Engels af te kunnen sluiten toch écht volgende week ingeleverd moeten zijn. Als een bezetene duik ik achter de computer en tik ik zoveel als ik kan die avond. Met een kleine run tussendoor (wat kan hardlopen dan opeens een zegen zijn, niet?) is het allemaal nog best goed te doen.

Wel heeft alle studie-stress invloed op mijn eetgedrag en eet ik meer dan ik zou moeten. Ik maak gezonde keuzes, maar het mondje blijft maar niet stilstaan. Wat blijft dat frustrerend, weten dat het je niet bij je doelen zal helpen, maar tóch doorgaan. Herkenbaar? Met een moe maar voldaan gevoel weet ik die nacht mijn laptop af te sluiten. Er is nog hoop, ik ga het gewoon halen. Kom op Lau, niet zeuren maar doen.

woensdag

Woensdag: Youtube Creators Network

Ook woensdag gaat weer iets anders dan gepland. Met het buikje nog rond van de avond ervoor sta ik chagrijnig op. Ik had mezelf een schop naar de sportschool moeten geven, maar in plaats daarvan duik ik depressief achter mijn laptop. Moet. Werken. Uren bloggen en schoolwerk later, besluit ik maar eens te gaan douchen. Wel zo fijn voor de andere mensen die in dit huis leven. Over een uur moet ik bij een afspraak zijn in Amsterdam.

Deze afspraak is een behoorlijk spannende afspraak, het gaat namelijk om een afspraak met een ´Youtube Creators Network´, zoals dat heet. Het is inmiddels de tweede keer dat ik ben uitgenodigd en dat is goed nieuws: ik ben vanaf volgende week officieel aangesloten bij het netwerk! Bij dit netwerk zitten grote Youtubers (oftewel: voorbeelden voor mij!), een hele eer dus. Dit is weer een stap dichterbij naar meer toffe Youtube content, iets waar ik echt héél blij mee ben. Mijn dag is direct goed en ik loop nog net niet fluitend de deur uit. Geen school die mijn humeur nu kan verpesten! In mijn uiterst goede mood wist ik mezelf zelfs nog nét voor het eten bij thuiskomst richting de sportschool te rollen, wat absoluut niet gebeurd was als ik in mijn chagrijnige, moody bui had gebleven. Af en toe is het goed jezelf even streng toe te spreken!

DONDERD

Donderdag: Hij is er

06:30, de wekker gaat. Mijn brein begint al langzaam te werken, maar mijn lichaam protesteert. Shit, dat ik die training van gisteren nu al voel had ik even niet zien aankomen. Ik moet er namelijk hoe dan ook uit, want om 08:00 stipt staan de gasten van Nike me op te wachten in Amsterdam. Samen gaan we de nieuwste Nike Lunar Epic Flyknit´s testen tijdens een 5 kilometer run door de stad. Hoe de schoenen bevallen zijn, kan je hier teruglezen. Na afloop neem ik een lekker bakje fruit en praat ik met wat meiden over veganisme en ´clean´ eten. Stiekem raak ik best wel een beetje geïnteresseerd, al helemaal met de challenge die er volgende week (als je dit leest, vanaf vandaag dus) aan zit te komen. Ook brengt het wat zenuwen met zich mee. Wat nou als het vies tegenvalt, en ik enorme cravings krijg?

HH

Die avond is zonder twijfel de leukste avond van de week, zo niet van de maand. Om 23:00 ´s avonds sta ik op Schiphol als een zenuwachtig kind van 5 van mijn één op mijn andere voet te springen. 23:05. 23:10. 23:25. De tijd lijkt wel stil te staan en even maak ik me zorgen dat er iets mis is gegaan. De telefoon staat uit en ik krijg geen reactie. Met zenuwen in me buik en kriebels die me bijna een hartverzakking bezorgen blijf ik braaf staan voor arrival hal één. Wanneer ik na 40 minuten wachten heel even naar beneden kijk gebeurt het. ´Hola cariño.´

Hij is er.

FDAF

Vrijdag: Onverwachte Spanjaarden & Purmerendse tripjes

De sensatie die je krijgt wanneer je op vakantie wakker wordt en even niet weet waar je bent, is de sensatie die ik elke keer weer voel wanneer ik bij Antonio ben – of in dit geval al helemaal – wanneer hij bij míj is. Doordat er veel dagen dat we bij elkaar zijn zijn, maar ook zoveel dagen dat dat niét zo is, blijft het een aangename verassing om die Spanjaard naast me in bed te treffen wanneer ik wakker word. We besluiten die dag Purmerend te ´verkennen´, mijn stadje, aangezien we vorige keer alleen in Amsterdam geweest zijn. Samen gaan we op shop tour en lunchen we bij Warrie Knarrie, een lunchtentje in Purmerend. Ik moet enorm lachen over zijn verbaasde hoofd wanneer hij onze huizen, manier van leven, etc. ziet. Wat een cultuurverschil, heerlijk.

Die avond eten we met de familie zijn moeders gemaakte tortilla en salmorejo, die ze speciaal over heeft laten vliegen om aan iedereen te laten proberen. Hoe lief! Ook voor mijn ouders is dit de eerste keer dat ze hem in het echt ontmoeten, en ondanks de zenuwen van Antonio´s kant (blijft een dingetje, al helemaal wanneer je niet de taal spreekt) is hij méér dan goedgekeurd. Ik had niet anders verwacht ;-).

HHHH

Zaterdag: Hiep hiep hoera!

Weer word ik aangenaam verrast wanneer ik wakker word naast de Spanjaard. En niet zomaar één, nee, een járige Spanjaard! Vandaag is Antonio 25 jaar geworden en dat moeten we uitgebreid vieren. Ik besluit me eens flink uit te sloven en een goed vullend ontbijtje te maken met o.a. havermout (is hij ook dol op!), verse broodjes, muffins en koekjes van de bakker en o.a. Hollandse pannenkoeken met slagroom. Samen vreten we ons kogeltjerond. Man man, waar is mijn Personal Body Plan gebleven?

Die avond besluiten we naar Amsterdam te gaan en eindigen we in een Italiaans restaurant. Ik met een pizza Quatro Stagioni, hij met een pizza kip en champignons. Ik besluit op te houden met me druk te maken over mijn voedingsschema, die is de vorige 2 dagen toch al de soep in gegaan. Dit weekend is míjn weekend, en hoe slecht het ook klinkt, het doet me even heel, maar dan ook héél goed. Ik geniet.

HFHFHF

Zondag: Moorkop madness

Ontbijten doen we vandaag met een moorkop en een plak stol met spijs, puur en alleen omdat we deze voor zijn verjaardag hadden gekocht en ik hem het typische Nederlandse ´snoepgoed´ wilde laten proberen. Tevens was het een goed excuus om zelf nog even een laatste ochtend te ´cheaten´. Dikzak, Lau. Die ochtend weet ik Antonio te overtuigen (hoe, dat is me nog steeds een wonder) om samen dan eindelijk de Boy friend tag video op te nemen. Al eerder deden we een poging, maar achteraf bleek het geluid niet goed opgenomen te zijn. Stay tuned, want deze komt er woensdag al aan op Youtube!

Nadat ik Antonio om 16:00 heb weggebracht naar Schiphol besluit ik de dag gezond af te sluiten. Het is makkelijk om te denken dat toch ´alles al verpest is´, maar dat is natuurlijk onzin. Elke gezonde keus is er één! Een zware 10 kilometer later (dan voel je ineens toch die pizza´s en moorkoppen zitten) en een tiptop avondmaaltje verder, sluit ik met een heerlijk gevoel de zondag af.

Wat een géweldige week.

Hoe was jouw week?

Liefs,

Lau