Daar zit ik dan, met mijn laptop op schoot middenin een random parkje in Málaga. Opzoek naar een tentje met WiFi en een cappuchino realiseerde ik dat in Spanje een wifitentje met cappuccino vinden niet zo vanzelfsprekend is als in Nederland. Ik gok dat zo een 70% van de café-restaurants in Andalusië nog niet over internet beschikt en van die 70%, 60% niet weet wat een cappuchino is. Enfin, wordt je weer even wakker geschud. Dat laat je de cappuchino met suikervrije sojamelk en cacaopoeder met ultrasnelle WiFi in een random tentje in Amsterdam trouwens wel weer waarderen.

Maar goed, waar wil ik heen met dit artikel? Wist je dat ik 9 van de 10 keer begin met schrijven zonder ook maar enig idee te hebben wat ik nou écht wil vertellen? Dat vind ik het leuke aan schrijven: de woorden rollen eruit en voor ik het weet heb ik een verhaaltje voor me. Zoals vandaag dus. Laten we het even hebben over de huidige situatie; morgenochtend om 06:30 zit ik al in het eerste e n beste vliegtuig naar Parijs, waar ik vervolgens zal overstappen naar Los Angeles. Een lange reis, waarbij ik de tijd vaak vul met het lezen van boeken en het eten van veel te duur en overrated luchthaven voedsel. Ach, ook dat heeft wel iets. Toch? Ze fascineren me altijd, luchthavens. Zoveel mensen op één plek die door elkaar heen krioelen, ieder met een andere bestemming. Soms vraag ik me af waar iemand heengaat. Soms maak ik er een spelletje van en gok ik, op basis van de persoon zelf, wat zijn of haar eindbestemming zal zijn. Een businessman onderweg naar het bruisende London voor een vergadering? Een jonge meid, net als ik, onderweg naar haar buitenlandse liefde? Iedereen zo verschillend maar toch met één ding in het gemeen: de reis. Soms deel je 12 uur lang met iemand de reis en zie je elkaar vervolgens nooit meer. Bizar, toch?

Anyway, Los Angeles. Wat moet ik daarvan verwachten? Als ik aan LA denk dan denk ik aan ultra knappe modellen die met hun perfecte modellenlichaam als een soort Baywatch langs de stranden paraderen. Of aan Broadway. Hoe ik mezelf in LA moet voorstellen ben ik nog niet helemaal over uit, maar daar komen we snel genoeg achter. In de tussentijd maak ik me niet alleen druk over mijn reis naar LA, maar ook over mijn verschijning in de stad die nooit slaapt. Het bijwonen van de New York fashionweek is één van die dingen op mijn bucketlist waarvan je nooit verwacht dat ze ook daadwerkelijk zullen gebeuren. En nu gaat het ineens dan toch echt gebeuren. Wat doe je aan naar zo een event? Ik heb een uitgesproken smaak, maar ervan uitgaande dat de meerderheid ronddartelt in jurkjes en pakjes die per stuk meer waard zijn dan mijn maandsalaris, begin ik toch een beetje te twijfelen. Wellicht kan ik door het op de juiste manier te matchen verbergen dat het eigenlijk items zijn uit de tercera rebajas (lees; derde uitverkoop) van de Zara. We shall see.

Voordat ik doorga met me druk maken over dingen die ik toch niet in eigen handen heb, is het wellicht handig te beginnen met de dingen die er wél toe doen. Het inpakken van mijn koffer bijvoorbeeld. Of het online-inchecken. Ik ben één van die personen die alles last-minute doet, vervolgens de helft vergeet (en daar in het vliegtuig achter komt) en al vloekend voor de dubbele toeristenprijs alles nieuw aanschaft. Ach, er is al wat verbetering. Het is inmiddels alweer een tijd terug dat ik mijn vliegtuig mistte. Laten we dat erin houden.

Ik ga snel weer verder en spreek jullie zaterdag aanstaande in een gloednieuwe blogpost vanuit Los Angeles!

Hasta la vista,

Lau