Zomer 2014 kwam ik voor het eerst écht in aanraking met de Spaanse cultuur. Al jaren gingen we naar Spanje tijdens de zomervakantie, maar toch had dit niets te maken met het leren kennen van de Spaanse gewoontes. Zo bleven wij als Hollanders gewoon vroeg avondeten, zelfs al waren we in de veronderstelling dat het laat was (19:00 is dus echt heel laat als je normaal om 17:30 eet) en bakten we braaf onze patatas bravas met groenten en een vleesje op de barbecue. Pas toen ik een zomer naar Blanes besloot te vertrekken werd me duidelijk dat de dingen er hier dus echt heel anders aan toe gaan dan wij in Nederland gewend zijn. Helemaal nu ik in het Zuiden van Spanje woon is de cultuurbarrière groot. Heel groot. Ik ben zelfs van mening dat wij Hollanders nog best iets kunnen leren van de Spaanse (eet)gewoontes, helemaal op het gebied van gezondheid. Lees je mee?

1. Dubbel ontbijt, dubbel zoveel pret


Waarom zou je één keer ontbijten als het ook twee keer kan? Net zoals in Nederland beginnen veel Spanjaarden om 08:00 ‘s ochtends met hun werk. Normaal is om thuis snel even iets te eten (een beetje muesli, yoghurt) en vervolgens om 11:00 of 12:00 pas écht te ontbijten. Dit gebeurt dan in een bar vlakbij het werk en bestaat meestal uit een klein, schattig broodje (in Málaga een pitufo) met koffie. Meestal nemen ze hier zo een 15 minuten de tijd voor en gaan vervolgens weer verder met werken. Op deze manier houd je het veel beter vol tot de lunch, terwijl je uiteindelijk waarschijnlijk evenveel eet als een volledig ontbijt om 07:30 ‘s ochtends!

2. De lunch is de belangrijkste maaltijd van de dag
Het is niet zo vreemd dat de Spanjaarden besluiten 2x te ontbijten. De lunch begint namelijk pas om 14:30! En denk maar niet dat ze dan direct kunnen aanvallen. Met een gewone kantoorbaan heb je lunch van 14:30 tot 16:00 of 17:00 en daarmee prima de tijd om even naar huis te gaan voor een maaltijd, die meestal bereid wordt door je liefdevolle partner. Woon je ver van huis of ben je single? Dan eet je hoogstwaarschijnlijk met je collega’s in een restaurant. Schrik niet, de prijzen zijn heel goed te doen. Een menu heb je vaak voor 5 tot 7 euro en is daarmee goedkoper dan een zelfgemaakte maaltijd van de supermarkt. De lunch wordt als de belangrijkste maaltijd van de dag gezien en hier wordt dan ook goed de tijd voor genomen. Normaal is om een voorgerecht te nemen (primer plato), een hoofdgerecht (segundo plato) en vervolgens een toetje (postre). Toch zijn de porties niet zo groot als in Nederland wat het in werkelijkheid één groot bord maakt. Na deze maaltijd heb je tot het avondeten geen honger meer en van 4 uur snacks is geen sprake!

3. Het is niet erg om X aantal uur zonder eten door te gaan
Wij Nederlanders hebben er een handje van: per sé om X tijdstip te moeten ontbijten, lunchen of avondeten. Heb je net bij de verjaardag van tante Truus 1.000 toastjes en lekkernijen op en zit je eigenlijk best vol, dan is het alsnog de normaalste zaak van de wereld om rond 18:00 aan het avondmaal te beginnen. Het is immers etenstijd! Onzin. Als ik iets heb geleerd van de Spanjaarden, dan is het wel dat je prima 6 à 7 uur zonder eten kunt (tenzij je natuurlijk een bepaalde ziekte o.i.d. hebt). Er wordt simpelweg niet zo obsessief over eten gedacht als in Nederland. Zo gebeurt het vaak dat we na de lunch iets gaan doen, naar buiten gaan, etc. waardoor we simpelweg niet aan eten denken en rond 22:00 ´s avonds een keer opperen te gaan avondeten. Geloof me, we zijn er nooit slechter van geworden.

4. Geen Maggi, Knorr of kruidenmixen
Het toppunt van frustratie was toch wel dat ik nergens in de supermarkt groentemixen of voorverpakte kruidenmixen kon vinden. Zelfs gesneden groenten trof ik nergens aan! Voor Lau, die gewend was om met Knorr en Maggi te koken en nooit haar eigen groenten sneed, was dit echt een cultuurshock. Uit het niets moest ik niet alleen zelf aardappelen schillen en groenten snijden (zeg maar dag vrije tijd!), ook moest ik ineens gaan experimenteren met kruiden en specerijen. Inmiddels staat de keukenkast vol met kruidenpotjes en ben ik een expert geworden in het snijden en schillen van groenten en aardappelen. De Spanjaarden zijn wat dat betreft veel meer op de natuur aangewezen en maken bijna alleen maar gebruik van pure ingrediënten. Hierdoor krijgen ze veel minder zout en E-nummers binnen en bovendien wordt je er heel creatief van. Ik heb eigenlijk pas écht leren koken toen ik in Spanje ging wonen! 

5. Van eten voor je naar bed gaat word je niet dik


Hoe laat wij avondeten? Meestal rond 22:00, 23:00… Soms 00:00. Voor een Nederlander kan dit als dramatisch worden ervaren, maar voor mij is het de normaalste zaak van de wereld. Door de warmte en dagindeling van de Spanjaarden heb je ook oprecht geen trek en denk je niet aan avondeten tot dit uur. De lunch zorgt er als je het goed doet voor dat je de komende uren geen trek meer hebt. Na de lunch komt ‘La merienda’, wat tussendoortje betekent, en bestaat meestal uit iets zoets bij de koffie. Dit houdt je verzadigd tot een uur of 20:00. Wat je de daaropvolgende uren doet? Niets! Zoals ik al noemde, een beetje honger hebben kan geen kwaad. Eten vlak voordat je naar bed gaat zorgt er tevens voor dat je niet dubbel opschept bij het avondeten. We weten allemaal dat slapen met een (te) volle maag niet lekker is. Typisch is om voor het avondeten een salade, soepje of stokbroodje te eten. Geen gedoe, gewoon iets wat vult en verzadigd maar niets te gek. Ik hou ervan!

6. Eten is een kunst op zich


Ik ben eten meer gaan waarderen sinds ik in Spanje woon. Deels komt dit natuurlijk ook door het feit dat ik ook écht zelf alles moet doen, van het snijden en schillen tot het kiezen van de specerijen. Het is een cultuurding dat vrouwen vaak heel de ochtend in de keuken doorbrengen om de lekkerste maaltijd mogelijk op tafel te zetten. Nou is dit natuurlijk hartstikke ouderwets en is dat met alle businesswomen en power girls vandaag de dag bijna onmogelijk, maar ik vind het leuk om te zien dat er zoveel tijd en moeite wordt gestoken in een maaltijd. Zo heb ik meerdere gerechtjes van zijn moeder geleerd, waarvan sommigen echt wel een paar uur duren en vind ik het oprecht leuk om eens in de zoveel tijd de tijd te nemen om zo een gerechtje te maken. Het eten smaakt nóg lekkerder als het met zoveel liefde en tijd gemaakt wordt!

7. Ongezond? Dacht het niet!


Ondanks dat de Spanjaarden over het algemeen veel bezig zijn met hun gezondheid en ook hier de nodige fit girls rondlopen, zou je nooit een Spanjaard zien die een croqueta (kroketje) of tortilla Española (Spaanse omelet) afwijst. Ze gaan immers toch niet de meest lekkere en bekendste gerechtjes uit eigen land overslaan? Die horen bij de opvoeding! Ik vind het tof om te zien dat Spanjaarden genieten van het leven maar toch gezond blijven. Ze eten alles met mate. Dat wij Nederlands nou spontaan aankomen als we in Spanje op vakantie gaan is weer een ander verhaal. En who is to blame? De Spaanse keuken biedt zoveel lekkere, vette dingen dat wij als buitenlanders ons moeilijk kunnen inhouden. Wat dat betreft kunnen we op dat gebied nog iets leren van de Spanjaarden!

8. Zout en peper? Pardon?!
Vraag nooit om de peper en/of zout als je bij iemand uitgenodigd wordt om te eten. Dit was de fout die ik op het begin maakte en werd me niet door mijn schoonmoeder in dank afgenomen. Ai. Wij Nederlanders zijn gewend om over alles peper of zout te strooien (lekker toch?!) maar in Spanje wordt het gezien als een belediging. Omdat het in feite smaakmakers zijn zeg je indirect dat het eten niet genoeg smaak heeft en is dus een belediging voor degene die het gemaakt heeft. Al helemaal wanneer diegene urenlang in de keuken heeft gespendeerd ;-). Na ervaring bevatten de Spaanse gerechtjes veel minder zout dan wij Nederlanders gewend zijn en het is dan ook echt even wennen.

Dit waren de Spaanse (eet)gewoontes die mij tot nu toe als Nederlandse in Spanje opgevallen zijn.

Ken jij nog grappige of interessante Spaanse (eet)gewoontes? Heb jij één van bovenstaande gewoontes opgemerkt tijdens je verblijf in Spanje?

Liefs,

Lau